Aan het eind toch nog een puntje
11 november 2006 SVD-Zaamslag 2-2
Korte samenvatting: Paal, over, naast, naast, keepster, shit tegendoelpunt, lat, naast, keepster, voorlangs, keepster, over, naast, penalty tegen, 2-0 achter, karakter, paal, lat, naast, voorlangs, yes, Carmen schiet de 1-2 binnen, naast, over en jawel, in de 89ste minuut weet Karin er gelukkig nog 2-2 van te maken.
Lange samenvatting: Vandaag tegen SVD, bij eenieder bekend. We hebben er successen geboekt, maar er ook regelmatig van verloren. Op dit moment staan ze onderaan, maar na vorige week kijken we daar maar ven niet naar. De wedstrijd begon met een beter Zaamslag dan SVD. De eerste grote kans eindigde tegen de paal. Linda, had toch maar je linker voetje gepakt, maar nog tijd zat om er iets aan te doen. Kansen volgde voor Carmen, Milou en Karn, maar telkens weer was het doel te klein of stond er een keepster in de weg (en daar was dit keer echt niet om heen te kijken). Een vervelend foutje door een onverwachte terugspeelbal kwam SVD tegen de verhoudingen in op voorsprong. Na wat bijgepraat te hebben in de rust gingen we vol vertrouwen terug het veld op om voor wat doelpunten te gaan zorgen. We zouden hier niet gaan verliezen. De druk van Zaamslag bleef hoog en opnieuw vele kansen passeerde ons, maar geen één belande in het net. Toch brak SVD soms ook aardig uit, maar de Zaamslagse verdediging kon ze meestal op tijd stoppen. Echter de scheids vond dat we dat niet volgens de regels deden en legde de bal op de stip! Nu stond Moniek er alleen voor. Via de paal belande de bal achter haar in het net. SVD helemaal blij, zij hebben een vroege Sinterklaas dankzij de scheids zullen we maar zeggen. Al dit gebeuren maakte ons alleen maar gretiger en we gingen er weer tegenaan, zoveel mogelijk in de aanval, ook de backs schoven langzaam mee naar voren om voor steeds meer gevaar te zorgen. En ja hoor na weer wat pogingen wist Carmen de B. dan eindelijk met nog 5 minuten op de klok te scoren. Geen gejuich, maar geconcentreerde gezichten om zo snel mogelijk weer door te gaan. SVD dacht hier anders over en begon steeds meer tijd te rekken. Er werd geknokt voor iedere bal en dit leverde in de 89ste minuut dan eindelijk het verlossende 2de doelpunt op. Karin wist de bal eindelijk naast de keepster in het net te krijgen. Waarschijnlijk zijn we nog nooit zo blij geweest met een gelijkspel, maar het was meer dan verdiend. We zullen maar zeggen, 20 keer is scheepsrecht!!! Althans bij de Zaamslagse dames toch.
Jo