Dubbelverslag

    Zeelandia-Middelburg – Zaamslag 1-2 (16 september 2006)

Het begon al goed in de kleedkamer: Milou was iets vergeten!! En wel iets heel essentieels: haar voetbalschoenen. Lastig als je maat 41 hebt en de rest van de ladies niet verder komt dan hoogstens een maatje 38. Zeelandia kon ons ook niet helpen, maar er was nog een andere vereniging   gevestigd op hetzelfde terrein en die hadden een paar mooie knal blauw met gele schoenen voor Milou. Dan de wedstrijd: deze begon zeer aangenaam. Al in de eerste minuut kreeg Karin een goede kans die maar net langs de kruising buiten de doelpalen vloog. Eventjes later was het dan toch raak. Een geweldige vrije trap genomen door deze zelfde Karin belandde achter de keepster in het net. Yoehoe!!! Zo vroeg voor, dat hadden we nog niet zoveel meegemaakt. Het verdere spel liep goed en Zaamslag had toch wel de overhand. In de rust was het echter nog wel 0-1 dus nog niet echt een reden tot relaxen. De tweede helft gingen we verder. Zoals verwacht gingen de tegenstandsters redelijk hard tekeer, maar kregen nog steeds niet wat ze wilden (een doelpuntje). En alsof Milou haar schoentjes gezegend waren ze wist in deze tweede helft te scoren!! We bleven aandringen en er waren hier en daar goede combinaties te zien, mede doordat de tegenstandsters ons toch wel wat ruimte schonk. We hadden moeten uitlopen naar minstens 3-0, maar een aantal speelsters vonden het toch wel erg lastig om het doel te vinden. Helaas wist toch af en toe ook Zeelandia een aanval te wagen en met succes, want zij wisten uiteindelijk te scoren en de einduitslag op 1-2 te zetten. Zo’n 10 minuten voor het einde van de wedstrijd werd het nog even kritiek op het veld. Ester ving een bal op op haar slaap, iets wat je niet moet doen, en bleef wel heel erg stil liggen. Een plens koud water bracht haar weer tot leven, maar het was toch beter als zij de rest van de wedstrijd van de kant zou meemaken. Het was toch niet zo lang meer, dachten we… De scheids (die meer de meiden liep te coachen dan liep te scheidsrechteren) liet wat langer doorspelen om zo Zeelandia nog wat meer tijd te geven om op gelijke hoogte te komen, maar helaas voor hen dat mislukte en wij gingen met de volle winstpunten naar huis. 

Zaamslag-RCS 1-2 (23 september 2006)

Dezelfde uitslag als vorige week, maar dan andersom helaas. Vandaag een onbekende nieuwe ploeg tegenover ons die tot nu toe alle competitie wedstrijden al hadden gewonnen. Moniek had de eer een hele wedstrijd te keepen, daar Sil een pijnlijke vinger had. Op haar beurt maakte Sil weer eens haar debuut, schoot wat ballen weg, knikkerde wat speelsters omver, ja hoor, ze is het nog niet verleerd! Al na een poosje hadden we in de gaten dat wij zeker niet de mindere waren en dat we van deze ploeg niet moesten verliezen. De strijd ging redelijk gelijk op, maar kansen kwamen er niet echt. Helaas door een lullig raar rollend balletje wist RCS de score te openen. We lieten het er niet bij zitten en gingen er weer volle bak tegenaan. We konden wat meer druk naar voren uitoefenen en veroverde zo een aantal corners. Met succes, want vanuit de corner ving Karin op de 16 de bal op en wist deze via wat tegenspeelsters het doel in te krijgen. 1-1. Kansen volgden nog voor Zaamslag, maar bleven helaas onbenut. Aan de andere kant van het veld wist toch ook RSC goed zijn mannetje (vrouwtje) te staan. Karin speelde de bal, maar de scheids dacht een paar voeten te zien en gaf een vrije trap. De aanvoerster van RSC liet deze kans niet ongemoeid en plaatste hem perfect net over Moniek heen onder de lat. Balen!! We stonden weer achter. In de rust werd even besproken dat het goed spel van de laatste helft van de eerste helft moest worden doorgezet. Meer druk op de tegenstandster zodat wij volle bak in de aanval zouden kunnen. Maar dit pakte toch even anders uit. In plaatst van het spel op te krikken zakte het tempo in en moesten we alle zeilen bijzetten om niet nog een doelpunt tegen te krijgen. Halverwege deze tweede helft was het RSC dan die wat inzakte en Zaamslag begon zich weer wat beter te voelen. Het kwam meer en meer in de aanval, maar het lukt maar niet de bal in het net te krijgen. Sterker nog, de hele tweede helft werd er niet meer gescoord. Jammer, want een gelijk spelletje was meer dan verdiend geweest.

JO

Terug