Hoe is het mogelijk?

Zaamslag 3 - Wemeldinge 2: 2-3. Dat voetbal soms oneerlijk is dat is wel bekend. Maar dit slaat wel alles. Vanaf het begin signaal zaten we er kort op. Dit leverde enkele kansen op. Jan schoot op de keeper en Coen zag een inzet van de lijn worden gehaald. Het enigste wat Wemeldinge deed was de bal weg rossen om zo hun spitsen proberen te bereiken. Ondanks het veldoverwicht in de eerste helft gingen we met 0-0 rusten. In de 2e helft hetzelfde spelbeeld. Ongeveer na 15 minuten leverde dit dan eindelijk de 1-0 op. Michél werd de diepte ingestuurd, hij legde de bal terug op Jan maar een vvWemeldinge verdediger kon de bal nog net half wegwerken. Corné legde hierop de bal weer terug naar Jan, waarop hij de bal rustig binnenschoot. Weer 10 minuten later de 2-0. Coen gaf een goede voorzet vanaf de zijlijn. Bij de 2e paal kopte Michél de bal terug op de inlopende Corné en deze kopte de bal netjes binnen. Corné zijn eerste veld kopdoelpunt in his life. Hierna begon de ellende. Eeen simpele voorzet van rechts werd door iedereen verkeerd ingeschat. Alleen de spits van Wemeldinge deed dat niet en tikte bij de 2e paal binnen,2-1. 5 minuten voor tijd de 2-2. Een middenvelder van vvW wilde vanaf 20 meter met een omhaal de bal terug in de 16 meter pompen. Maar tot ieders verbazing vloog de bal in de verre hoek in de kruising. En dan nog de 2-3. Op links kwam een speler door, met de vandaag zeer sterk spellende Lou op zijn hielen. Echter Jeroen kwam ook ver uit zijn goal en zo werd het voor de vvW speler een koud kunstje om de bal vanaf de hoek 16 in de verre hoek te schuiven. Ongelofelijk hoe we voor de 2e keer in een maand een 2-0 voorsprong in het laatste kwartier om zeep helpen. Maar het is niet anders. Het biertje in de 3e helft smaakte weer zoals vanouds goed.