En de teller staat al op 5 (punten op 3 wedstrijden)

Zaterdag 18 september kregen ze de Patrijzen op bezoek, althans het leek er even op dat we maar 1 tegenspeelsters op bezoek kregen, maar haar andere teamleden kwamen toch ook nog even langs. Intimiderend, ze namen zelfs voor de wedstrijd onze tactiek al over. Hhmmmm…..

Na een paar minuten in de eerste helft al gelijk een paniebel moment met een schot op het Zaamslagse doel dat maar net  buiten het net viel. Een fikse waarschuwing dus. Echter Zaamslag had een betere dag vandaag en het werd een leuke partij. De combinaties vlogen je om de oren en hier en daar kwamen er nog echte kansen uit ook. Aanvallen van Patrijzen werden keurig afgewimpeld.

Puntje van aandacht wel: afwerken op de goal. Zowel Linda als Fleur hadden hier geen succes mee. Beide kregen een uitgemeten kans, maar Linda haar voeten stonden scheef en ook Fleur was ineens haar krachten kwijt, zodat in beide gevallen de teller op 0 bleef staan.

Aan het einde van de tweede helft echter zakte Zaamslag min of meer wat in, maar wist toch de 0 te houden. Aangezien dit ook gold voor Patrijzen was de eindstand een spetterende 0-0. Een terechte uitslag zo achteraf gezien. Toch 1 puntje extra in de pocket.

 

Zaterdag 25 september ’s middags half 3 (wat een tijd ?!) partijtje op Walcheren. Iniemienie tasjes in de kleedkamer, met grijpgrage eigenaren, een warmloopstrookje zo’n 3 km van het veld af, een voorbeeld van speelsters/coach relatie en een scheidsrechter die ze weer ergens vandaan geplukt hadden. Een geweldig slimme vent, die de kneepjes van het vak zeer goed kent. Hoe krijgen ze het daar toch altijd weer voor elkaar daar.

De eerste helft ging niet slecht. Wat kleine positie wisselingen door personeelsgebrek, Nienke mocht een keer als voorstopper dienst doen en dat ging haar toch wel aardig af. Ook Amber maakte vandaag haar debuut in de competitie. Eigenlijk viel Walcheren zelf ons een beetje tegen. We hadden zeker een sterkere ploeg verwacht, maar ze gaven ons alle ruimte om in ons spel de komen. Met resultaat, want ondanks dat de scheids 2 “buitenspel”doelpunten door ons neus boorde, konden we via Karin en onze nieuwe aanwinst Diana al in de eerste helft op een 0-2 voorsprong komen. Zelf werd Walcheren in deze eerste helft niet echt gevaarlijk.

In de tweede helft andere koek. De voorhoede van Walcheren had wat lopen schuiven en er stonden een paar snelle miepen (op eentje na, maar die had weer andere kwaliteiten, vraag maar aan Fleur) klaar om hun ding te doen. Dat lukte hun toch aardig, helaas. Gevolg Tanja en Jo wisselde even van kant, maar toch bleef het lastig en moesten de ladies toch een aantal bloedstollende momentjes te niet doen. Vanuit een corner, die gewoon precies goed viel, wist Walcheren dan ook hun score te openen.  *@+//k

Doelstelling de 0 weer te behouden was bij deze mislukt. Zodra we er weer uit konden komen werden natuurlijk ook wij weer gevaarlijk. Zo scoorde Kitty bijna van afstand en kregen Diana en Karin de kans om de 1-3 en 1-4 te maken. De snelle spits van Walcheren pikte dit niet en maakte er 2-4 van. De laatste minuten gingen in en de dames van Zaamslag bleven knokken met Linda als boksbal. Alle harde ballen, schiet ze maar op Linda !! Zo kwam de bal bij Diana terecht voorin het veld. Aangezien het middenveld nog stond uit te hijgen rond de middellijn deed ze het maar zelf en niet onverdienstelijk, want ze schoot zo de 2-5 binnen. Vandaag dus eindelijk de eerste 3-punter te pakken. De meiden konden met een voldaan gevoel richting Kermis ….. en hadden de volgende dag dus alsnog een kater.