Interview Kenny Verhoene

Ik was gewend om een interview altijd alleen te doen. En voor de slimmeriken (want ja voor een interview moet je minimaal met twee zijn)…… Ik was gewend om de vragen alleen te stellen. Nu voor het eerst samen met Wouterien. Hoe zou dat gaan?

 

Als ik op het afgesproken tijdstip de kantine nader staat ze me al op te wachten. Laptop en notitieschrift onder de arm en haar gezicht als altijd op standje: “vriendelijke glimlach”.

 

Ik laat haar m’n oude bandrecordertje zien. Ze snapt het. De laptop blijft dicht.

 

Eenmaal aan tafel blijkt haar eerste zorg een bakje koffie te zijn. Ja lekker! Het eerste voordeel van onze samenwerking is er. Kenny en ik laten ons even lekker ´bepamperen´.

 

Ik maak van de gelegenheid gebruik hem uit te leggen wat precies onze bedoeling is. Niet te serieus. Gewoon informatief. Wat vulling voor op de site. Een verhaaltje of 4.

 

Ondertussen installeer ik m’n bandopnemertje. “eh…, dat heb ik eigenlijk liever niet”. Hoor ik Kenny streng en daardoor dwingend zeggen. Dat leek een eerste tegenslag, maar……. natuurlijk liet ik het bandje gewoon doorlopen.Toen halverwege het interview het apparaat piepend vastliep was er wel even een verbaasde blik. Gelukkig was het ijs op dat moment al volledig gebroken en zat Kenny al lekker op z’n praatstoel.

 

Die stoel; daar was het in het begin wel even naar zoeken. De meeste kennen Kenny als een zelfverzekerd hard roepende trainer. Ik keek even naar een zacht pratende ietwat voorzichtig naar woorden zoekende man. Misschien toch niet zo slim geweest om zo’n mooi vrouwmens mee te nemen? Gelukkig was het maar van tijdelijke duur (dat zachte praten; die schoonheid is er nog steeds).

 

De brug van onze VVZ.site naar publiciteit in meer algemene zin in de regionale pers was snel gemaakt. Kenny vindt het jammer dat er wat weinig belangstelling is voor Zaamslag.

 

“ Het is logisch dat Omroep Zeeland een ploeg in de topklasse volgt, maar dat ze daarnaast alleen maar oog hebben voor steeds dezelfde ploegen gaat er bij mij niet in. Vorig seizoen hadden ze meer verslaggeving over een degradatiestrijd in de 1^ste klasse, dan over een ploeg, Zaamslag dus..,  die meestreed voor een plaats om nacompetitie. Voorlopig neem ik het niet persoonlijk. Er zijn meer ploegen die niet aan bod komen, maar ik heb zo wel mijn bedenkingen!. Als je voor een naam als omroep ZEELAND kiest, mag je er toch vanuit gaan dat er overal eens gekeken wordt. Jammer dat je dan moet vaststellen dat dit niet zo is.”

 

Het voordeel van een trainer die er al even is, is dat je ook kunt praten over dingen die in het verleden liggen. Laat ik maar beginnen met z’n hoogtepunten bij de club  tot nu toe.

 

“Oh…. Ik heb er hier eigenlijk best al veel gehad….”

 

Tja,…. en inderdaad kunnen we dat allemaal zelf wel een beetje invullen. Achteraf maar goed ook dat ik dit onderwerp heb afgekapt. Had ons zomaar een uur extra kunnen kosten. Dan maar een dieptepunt?

 

“Stedoco  vorig jaar, dat was voor mij een enorme teleurstelling omdat  we daarin gepakt zijn op mentaliteit. Je kunt als ploeg te weinig kwaliteit hebben. Dan is dat zo. Als je tegenstander beter is dan jezelf; dan is dat zo. Dat hebben we vorig jaar gehad; Alblasserdam, Nivo Sparta, Achilles Veen, die waren gewoon beter. Die hadden kwalitatief op elke positie betere spelers. Dat accepteer je dan. Dat is geen probleem, maar bij Stedoco zijn we gewoon qua mentaliteit in de fout gegaan”

 

Ik herinner mij die wedstrijd nog goed. Vooral hoe Kenny gelijk na het laatste fluitsignaal duidelijk zichtbaar kokend van woede in z’n ééntje richting bus ging.

 

“Laat me zo zeggen dat was toen wel een ontgoocheling. Ik ben toen om mezelf en de spelers tegen mezelf  te beschermen ook maar gelijk in de bus gaan zitten.”

 

Het begint meer en meer op een herbeleving te lijken. Ik zie iets van de kwaadheid van toen in Kenny terugkomen. Z’n ogen beginnen vuur te schieten.  Hij begint luider te praten.

 

“Achteraf hoor je dan dat er een dag voordien nog aan het feesten waren. Dat vind ik niet kunnen. Niet op het niveau waarop Zaamslag speelt. Dan moet je als speler een keuze maken. En het zijn dan bovendien juist die spelers die van hun neus maken als ze er een keer naast komen te staan.:”

 

Zie ik dat goed. Is dat stoom uit z’n oren? Het moet natuurlijk wel een gezellig interview blijven. Om het tij te keren zoek ik op mijn vragenlijstje naarstig naar een ander onderwerp.

 

Wat was je grootste persoonlijke blunder?

Oeps. Misschien toch niet zo´n slimme wending. De vraag is eruit voor ik het weet. Er valt een pijnlijke stilte. Stilte voor het uiteindelijke overkookpunt?

 

Naast me hoor ik wat vreemde geluiden. Is dat Wouterien die van schrik spontaan begint te klappertanden? Springen er van pure spanning barstjes is haar zorgvuldige gepolijste (nep?) nagels?

 

Gelukkig valt alles mee, maar misschien moet ik als schrijver de emoties wat minder overdrijven. Dus mag Kenny op vrolijke toon beginnen over z’n grootste blunder:

 

“Goh, …jajajaa, … ik was 19. Het was een wedstrijd, waarin ze me hadden teruggeplaatst vanaf het middenveld in de centrale verdediging.  Een van die dingen die je vanuit die positie niet hoort  te doen is een bal centraal inspelen. Ik had helemaal niet gezien dat er een spits stond en ik plaatste hem alleen voor de keeper. Er viel in die wedstrijd slechts 1 doelpunt en dat was dankzij mijn fout.”

 

Dan nemen we even tijd voor een stoefmomentje! Nog zoiets al een persoonlijk hoogtepunt als profvoetballer ?

 

“Wat veel indruk op me gemaakt heeft is…..eh……Ik heb ooit met jong België tegen Spanje gespeeld. Tegen Raúl. Ik heb ook heel lang zijn shirtje in een kast gehad. Dat heb ik nog weggeschonken voor een goed doel. Het was een wedstrijd met Ivan de la Peña,Dani, twee of drie van Barcelona. We kwamen van het vliegveld en werden onder politie-escorte naar het hotel gebracht, Je kan je voorstellen dat dat best wel overweldigend was op dat moment. Ik herinner mij de eerste training. Daar zat 1500 man naar te kijken. Na ons kwamen de Spanjaarden, toen (lachend) waren het er 5000.  De wedstrijd eindigde in 1-1. Dat was voor mij persoonlijk een mooie ervaring.

 

Terug naar de realiteit van Zaamslag.

We kwamen afgelopen seizoen nog al eens snel ongelukkig op achterstand. Waar ligt dat aan en hoe ga je dat oplossen?

 

“Ik moet dat niet oplossen. De spelers moeten dat oplossen. Ik sta niet op het veld. Het heeft volgens mij een deel te maken met de scherpte waarmee ze aan een wedstrijd beginnen. Ik heb ze er op gewezen dat ze vanaf aanvang gewoon goed op het veld moeten staan.”

 

Je laat ze ook wel - om de tegenstander te misleiden - in een wat afwijkende opstelling het eerste deel van de wedstrijd spelen. Heeft het één niet met het andere te maken? Zijn ze in het begin niet te veel bezig met tactische opdrachten?

 

Daar waar er de vorige vraag gelijk trefzeker werd geantwoord valt er nu een korte stilte. Kenny zit even nadenkend voor zich uit te staren. Dan……

 

“Eh……..ik denk het niet. Ik denk zelfs dat het in die gevallen goed uitgepakt heeft. Ik doe het sowieso niet veel, maar als ik weet dat een tegenstander ons goed kent….. Zo hebben we hier een tijdje geleden een super scout van Stedoco over de vloer gehad. We hebben toen bewust een twintigtal minuten heel anders gespeeld. We hebben zelfs overwogen om het team niet meer om te zetten omdat je zag dat het wel liep…..

 

Dus ik denk niet dat die trucjes van invloed zijn.

 

…..Uit naar Oranje Wit maak je drie keer gewoon dezelfde fout binnen tien minuten. Dat was gewoon de scherpte die ontbrak. Op ons niveau moet je dat gewoon incalculeren en daarom ben ik blij dat er enkele spelers zijn gekomen die onze kern in zijn totaal kwalitatief beter maken. Dat is een beetje mijn punt als trainer. Je hebt drie jaar nodig om een ploeg te vormen en om effectief de vruchten te plukken.”

 

Drie seizoenen om ze te vormen dat betekent dus nog een vierde seizoen om de vruchten te plukken?

 

“Dat kan! Dat kan……. maar het zou ook kunnen inhouden dat we, als we dit seizoen al de vruchten plukken, dat we eigenlijk veel te goed gewerkt hebben. Dat is (lachend) het punt.”

 

Is het niet zo dat Dennis de Nooijer hier enkele jaren geleden de boel goed heeft gevormd, dat er daarna even snel iemand heeft geoogst en dat jij de daarna ingezakte boel weer gewoon goed hebt opgepakt ?

 

“Oké……. dat kan……dat kan,, maar ik vind sowieso dat je drie jaar nodig hebt. Het eerste jaar is misschien een update, maar dan ga je kijken wat er mogelijk is. Wat heb ik zelf in de kern. Het tweede jaar kan je bepaalde posities, althans bij ons was dat toch zo, kwalitatief gaan versterken door te gaan kijken wat je te kort komt. Nu was dat bij ons vorig jaar geen probleem. Het blijft moeilijk inschatten of we voldoende kwaliteit hebben. Als je er bijvoorbeeld twee seizoenen geleden in de tweede klasse met kop en schouders boven uit steekt, vindt ieder het vrij simpel dat je die ploeg moet samen houden. Ook als je net als Zaamslag een klasse hoger gaat spelen. Ik wist dat we daarmee op bepaalde posities, of met enkele gekwetsten of geschorsten, in de problemen konden komen. Gelukkig is dat  vorig seizoen heel weinig geweest, waardoor we goed aan de tweede ronde konden beginnen. De eerste ronde was, laat ons eerlijk zijn, niet goed.”

 

Daar ben je vooral in het begin met veel geluk doorheen gerold.

 

“Jazeker, maar dat was gelijk ook voor mij de reden, zeker aan het begin van het seizoen, om aan te dringen op scouts;  personen die tegenstanders bekijken. Ik herinner mij de eerste wedstrijd die we speelden  bij VVGZ. We wisten helemaal niets van die tegenstander. Op tien minuten tijd stonden we achter met 2 doelpunten. Vanaf het moment dat ik zag hoe ze speelden en hoe ze hun snelle spits gebruikten kon ik mijn aanpassingen doen. Als ik dat op voorhand geweten had, was het zeker anders gelopen. We kregen zelfs de kans nog op 2-2 te maken.”

 

Dat is nu beter geregeld?

 

“Natuurlijk is dat nu beter geregeld en dat is voor mij ook de reden waarom we een goede tweede ronde hebben gespeeld. Je kunt dat ook navragen bij de spelers. We wisten effectief - je hebt ze de tweede ronde ook allemaal gehad -  hoe ze speelden. Het is wel zo dat ik me niet aanpas aan mijn tegenstander. Ik houd wel rekening met hun sterke punten. Als ik weet dat ze spelen met een spits die constant gaat knijpen, die z´n acties naar binnen maakt, dan kan het wel eens zijn dat ik een rechtsvoetige op links laat spelen. Andersom laat ik ook mijn flanken wel eens wisselen. Natuurlijk ben je er niet altijd zeker van of dat wel goed uitpakt. Het zijn dan natuurlijk ook vooral de taken die identiek blijven.”

 

Maak je het wellicht voor de spelers een uitdaging om eens tegen hun been in te spelen?

 

“Ja natuurlijk, je moet je spelers scherp houden, maar bij het opstellen van mijn ploeg houd ik wel vooral rekening met de gedachte welke speler op dat moment op die bepaalde positie het beste rendement gaat brengen of waarvan ik ook denk dat de tegenstander een probleem met hem gaat krijgen. Zo herinner ik mij dat ik hier thuis tegen de Boys heel onverwachts ,op links en rechts twee jonge spelers liet spelen.  Velen die hier kwamen dachten van “ Oei wat doet hij nu”. En wat blijkt :je speelt ze gewoon van de mat. We kenden de Boys natuurlijk vrij goed en dan kom je met twee jonge spelers, waarvan je weet wat ze van nature in zich hebben, en waarvan je weet dat je de tegenstander er compleet mee gaat verrassen. Dat is ook het voordeel van het feit dat je de tegenstander kent. Hun zwakke en sterke punten.  Er was natuurlijk wel sprake van een perfecte samenloop van omstandigheden. Je zag het vertrouwen groeien in de groep.”

 

Op het moment van spreken bevinden we ons nog aan het begin van de voorbereiding. De bekerwedstrijden en de deelname aan de Cofely Cub lijken dan nog ver weg. Op het moment van publicatie klinkt de deelname aan de Cofely Cub als iets wat we allemaal maar zo snel mogelijk willen vergeten. Wat een blamage. Ons competitie niveau onwaardig!! En wat zal de druk in het bolletje van Kenny weer zijn opgelopen!! Was het gewoon domme pech?? Of toch weer die mentaliteit ?? Toch weer die overschatting?? Misschien maar goed dat ze het hebben meegemaakt. Zijn we daar gelijk voor de rest van het seizoen vanaf !!

 

Achteraf natuurlijk wellicht ook wel leuk om te lezen hoe Kenny zelf op voorhand tegen de Cofely Cub aankeek.

 

“Die Cofely Cup, met alle respect; we doen die mee omdat we vorig jaar gewonnen hebben, maar als je daar de tegenstanders ziet. Dat is eigenlijk te weinig voor ons. Het is dan natuurlijk wel ideaal om een speler die wat te veel gespeeld heeft te laten rusten en de rest bezig te laten.”

 

En de bekerwedstrijden? (voor wie het is ontgaan: zaterdag 20 augustus uit naar Vlissingen, dinsdag 23 augustus thuis tegen Terneuzen en zaterdag 27 augustus uit naar Hoek)

 

“ Zoals het dit jaar is heb je natuurlijk drie wedstrijden op echt mooi niveau, waar je op termijn ook de vruchten van kunt plukken.” 

 

Tenzij er zich natuurlijk ernstige blessures voor doen ?

 

“Nu heb je sowieso de blessures van de eerste weken. Zo links en rechts wat mensen die weinig gedaan hebben. Het moet weer op gang komen. Maar zo tegen die wedstrijden groeien we toch

 weer wel naar onze vertrouwde vorm. Ik speel dan ook liever tegen een goede tegenstander.. Eigenlijk doe ik het het liefst als vorig jaar. In de voorbereiding hebben we alles verloren. Dat was natuurlijk met een nieuw systeem met wat andere regels.”

 

De zin en onzin van bekerwedstrijden?

 

“Het poulesyteem vind ik niet altijd zo goed. Zoals het vorig jaar was als je op een dinsdagavond naar Jeka moet. Het was bovendien koud, maar dat heb je niet in de hand.  In België is het zo dat je in een bepaalde fase tegen een directe uitschakeling aanloopt. Je moet dan maar afwachten of je uit of thuis speelt.  Het brengt wel een iets anders spanning als je niet in een poulefase zit.”

 

Volgende keer:

Is Gerard de Nooijer een betere trainer dan Dennis?

Luistert Kenny naar supporters?

Het verschil tussen Belgen en Nederlanders?

Speelde Kenny ooit in de Champions League?