Mededeling trainer

De hoofdreden is dat ik wil vermijden dat er verhalen de ronde doen die onjuist of onterecht zijn van mensen die de vereniging VV Zaamslag of mijzelf in diskrediet willen brengen. Vermits het er naar uitziet dat er de eerstkomende weken niet zal gevoetbald worden, wil ik jullie via deze weg even de situatie uit de doeken doen. Later kunnen jullie mij nog altijd – zoals steeds(!) – om uitleg vragen (liefst bij een Belgisch biertje J).

 

Dat de houdbaarheidsdatum van trainers kan verschillen, weten we allemaal. Drie jaar lijkt voor de meeste trainers daarom een maximaal haalbare termijn om bij één en dezelfde vereniging te blijven. Toen het bestuur en de technische commissie mij vlak voor de jaarwisseling voorstelden om er nog een vierde jaar aan vast te plakken, was ik daarom ontzettend verrast en opgetogen! Het was namelijk de wens van de spelersgroep en het bestuur.

Mensen die onder mijn leiding of mét mij werken, weten ondertussen dat dit voor mij heel belangrijke factoren zijn. Mijn groep is heilig voor mij en daar laat ik niemand tussen komen. Daarom deed (en doet) het mij ontzettend plezier dat er vanuit die richting geen enkel negatief signaal werd gegeven om niet verder te gaan. Vooral omdat we niet de makkelijkste heenronde draaien sinds ik op ’t Durp trainer ben!

Toch heb ik bij ons eerste gesprek gevraagd om er even over na te mogen denken. Als trainer zijn er uiteraard een aantal zaken die je vooropstelt en die belangrijk zijn. Ik heb me in de voorbije weken afgevraagd of ik volgend seizoen nog beter kan doen met deze selectie, waarin voor het volgende seizoen volgens mij niet gek veel moet veranderen. Mijn zorg vooral is het van: “Kan ik die gasten met hetzelfde praatje nog beter maken en meer motiveren dan nu?”

Ik ben een trainer die graag wil bouwen, iets neerzetten, elk jaar progressie boeken. Die progressie kan volgens mij wél nog worden geboekt maar, het belangrijkste voor mij is, kan en wil de vereniging nog volgen?  Ik weet namelijk dat er heel wat mensen nu al op de toppen van hun tenen moeten lopen om aan mijn eisen als trainer te voldoen. Ik kan mij nog steeds in de filosofie van de vereniging - niet teveel mensen van buitenaf – perfect vinden! Dat is een duidelijk klimaat om te werken en hierover zijn intern altijd de juiste afspraken gemaakt en is erover open communicatie geweest (én nog steeds trouwens!)

MAAR als we de analyse maken (wat we trouwens –opnieuw- volkomen open en eerlijk hebben gedaan), dan moet men realistisch zijn dat, om een stabiele 1^ste klasser te worden én te blijven, potentieel voorhanden moet zijn. Dit zeg ik nu mét het grootste respect voor de filosofie en de personen binnen de VV Zaamslag. Het niveau waarin we nu vertoeven is echter niet simpel en het is niet aan iedereen gegeven om op dit niveau mee te draaien. Om die reden kijken we altijd goed rond om talenten in de regio te ontdekken.. Ik denk trouwens dat er meer dan voldoende bewijzen van ‘goede speurneus voor talent’ rondlopen bij de 1^ste selectie. (IK HAAL DIT AAN OMDAT IK WEET DAT ER ‘WILDE’ VERHALEN DE RONDE DOEN DAT IK ‘ENKEL BELGEN’ WILDE HALEN… - WAT DUS PERTINENT ONJUIST IS). Mensen die mij beter kennen en van dichtbij met mij werken, weten trouwens beter!

Daarom heb ik mensen van de technische commissie mijn sportieve ideeën geventileerd en gevraagd of ze de intentie en mogelijkheden hadden – geen financiële maar structurele – om hieraan te voldoen. Het zgn ‘huiswerk’ wat ik hen had meegegeven. Ik vind het namelijk mijn taak als trainer om ook een stabiele organisatie – met oog op de toekomst – neer te zetten. OF ik daarvan zelf dan nog deel uitmaak of niet, doet helemaal niks ter zake. Mijn ervaring en expertise die ik als topsporter heb opgedaan wil ik gebruiken en doorgeven waar kan. In mijn ogen is dit gewoon mijn morele verplichting naar een schitterende vereniging als VV Zaamslag!

Feit is wel dat ik als trainer natuurlijk ook zelf mijn ambities heb. Die zijn – net als toen ik zelf nog speler was – identiek. Namelijk om zo hoog mogelijk te komen in mijn trainersloopbaan. Waar men dan uitkomt – én of men het kan waarmaken – hangt van verschillende factoren af, maar dat weet men pas als men ertoe de kans krijgt. En kansen zijn er nu éénmaal niet elke dag!

Omdat ik uiteraard ook de actualiteiten volg, zijn er voor mij een aantal pistes die nu open liggen (lagen). Daarom had ik aan de mensen van het bestuur uitstel gevraagd. Niet 1 keer, maar verschillende keren. Waarvoor ik hen nu nog steeds oprecht wil bedanken! Dat deze situatie op termijn niet kan blijven duren, is een cliché.

Afgelopen donderdag heb ik dan ook aan het bestuur meegedeeld dat ik liever nog geen beslissing nam naar volgend seizoen toe. Waarop het bestuur in alle eerlijkheid en openheid heeft beslist om dan onze eigen weg te gaan na dit seizoen. Ik begrijp deze beslissing – niettegenstaande ik ze vanuit mijn positie jammer vind en het me spijt – en respecteer ze volkomen.

Ik wil er dan ook volkomen duidelijkheid in scheppen dat de beslissing op een volkomen eerlijke, eervolle en respectvolle manier is verlopen door beide partijen! Mensen die het tegendeel willen doen geloven hebben andere bedoelingen!

Met deze uiteenzetting hoop ik dan ook alle mensen duidelijk te hebben gemaakt dat wij op een volwassen manier met elkaar zullen blijven omgaan en alles zullen blijven (intern wel danJ) bespreken.

Sportief zal ik (en met mij de schitterende trainersstaff) er alles aan doen om onze spelersgroep klaar te stomen voor een prachtige terugronde. Ik hoop ten zeerste dat mijn spelers de motivatie kunnen vinden om, samen met mij, tot het laatste verder te kunnen bouwen op wat we al 2,5 jaar doen.

Mijn vurigste wens is het om op een prachtige manier afscheid te kunnen nemen!

Sportieve groeten,

Kenny Verhoene

trainer VVZ 1