Uitstekend herstel van onze groen-witten tegen Pelikaan

Het strijdplan waar trainer Hubert van den Hemel vooraf voor had gekozen pakte goed uit. Na een 1e helft waarin beide ploegen gelijkwaardig waren, maar onze groen-witten als enige het net hadden weten te vinden, werd na rust heel gegroepeerd en compact gespeeld. Daardoor werd heel weinig ruimte prijsgegeven en was het voor de thuisploeg heel moeilijk spelen. Er bleek uiteindelijk - op één keer na - geen doorkomen aan. Doordat de ruimtes heel klein waren bleek het voor Pelikaan geen optie om over de grond te spelen, dus werden ballen vaak hoog ingebracht. Echter nagenoeg alle hoge inzetten en voorzetten waren een prooi voor aanvoerder Joris Rademakers, die centraal achterin zijn mannetje stond en veel ballen wegkopte of voor de zeer betrouwbare sluitpost Mitchell Braafhart die alles uit de lucht plukte.

Op het kunstgras van het “Pelidome”, de thuishaven van Pelikaan, werd onder een donker wolkendek om 15.00 uur afgetrapt. De verlichting was al ontstoken en dat zou ook zeer nodig blijken te zijn gedurende het verloop van de wedstrijd. Onze groen-witten hadden de zware taak om de belabberde wedstrijd van vorige week te doen vergeten door vandaag een goede prestatie neer te zetten. In ieder geval werd van hen veel strijd en vechtlust geëist en verwacht om de huid zo duur mogelijk te verkopen in Zwijndrecht. Met een zeer krappe selectie was men afgereisd naar het Zuid-Hollandse Zwijndrecht. Naast de drie musketiers (de drie langdurig geblesseerden) kon de technische staf deze keer ook geen beroep doen op Melvin Rijckaert (werk), dus waren 2e elftalspelers Pim van Westen en Fabian le Feber aan de selectie toegevoegd. Zij begonnen naast Jorin Missu op de bank.

Nadat onder leiding van arbiter Suleiman Ifrandi uit Waddinxveen was afgetrapt, werd al snel duidelijk dat onze groen-witten met de juiste instelling het veld waren ingegaan. Het deed nauwelijks onder voor Pelikaan, dat toch gewend is om op kunstgras te voetballen. Behoudens een aanval in de 4e minuut waarbij linksback Marc de Haas zijn man uit het zicht verloor en diens inzet voorlangs het doel scheerde, viel er geen enkel gevaar te noteren voor het doel van Mitchell Braafhart. Pelikaan had misschien wel iets meer balbezit, maar het kon absoluut geen vuist maken. Het speelde tam en afwachtend, zo oordeelde de aanhang van de “Pelidome bewoners”. Zaamslag gaf goed partij en was in bepaalde fases zelfs de bovenliggende partij. Het grote verschil op de ranglijst (Pelikaan 5e en Zaamslag 14e) was dan ook geen moment zichtbaar. Met name Jordy Bakker excelleerde op het middenveld; kappen, draaien, nagenoeg alles lukte in deze wedstrijd. Wat een verschil met vorige week !

Daar waar iedereen dacht met de bekende brillenstand de rust in te gaan, sloeg Peter Dieleman in de 42e minuut genadeloos toe. Een uitstekende actie van Wesley Dieleman op de linkerflank was de inleiding voor de fraaie treffer. “Wes” ontdeed zich knap van twee tegenstanders en wist de bal perfect voor te geven tot bij “Puck”. De aanname en afronding was vervolgens zeer fraai. Via de vingertoppen van doelman Rik Pomp verdween de bal in de verre hoek. Met een verrassende, maar tevens ook verdiende voorsprong werd de rust bereikt.

De spelers van Pelikaan hadden Spaanse peper nodig, want er zat niet veel pit in het elftal van trainer Ron Tempelaar (die we nog kennen van zijn periode bij De Zwerver), zo was het oordeel van de gastvrouw in de bestuurskamer van Pelikaan. Dat leek ook te zijn toegediend, want vanaf de hervatting drong de thuisploeg onze groen-witten terug op eigen helft. Er was ook geen andere optie voor hen, want verliezen van de “rode lantaarndrager” was natuurlijk niet denkbaar. Slechts sporadisch wist Zaamslag zich te ontworstelen aan de druk, maar als dat toch gebeurde werd het met counters gelijk ook gevaarlijk voor het doel van Rik Pomp. Zoals in de 55e minuut toen Jordy Bakker uithaalde met zijn chocoladebeen. Hij zag zijn schot rakelings naast het doel verdwijnen. Op dat moment had Pelikaan nog geen kans weten te creëren. Toch zou de gelijkmaker aanstaande zijn. Na exact een uur spelen stond de 1-1 op het scorebord. Verantwoordelijk daarvoor was de één minuut daarvoor ingebrachte “Adje” Kabbah. Een hoge voorzet vanaf rechts werd voorbij de tweede paal terug voor het doel gebracht voor de voeten van Kabbah, die de bal uiteindelijk achter de kansloze Mitchell Braafhart tikte. Hoezo een gouden wissel van trainer Ron Tempelaar !

In het resterende half uur was het alle hens aan dek. Onze groen-witten vochten als leeuwen en bleven fier overeind. De druk van Pelikaan op het doel van Mitchell Braafhart was enorm, maar kansen kwamen er nauwelijks uit voort. Wel kreeg Pelikaan veel hoekschoppen, maar deze waren steeds een prooi voor de uitstekend spelende Zaamslag doelman, die alle ballen uit de lucht plukte.

Kansen kwamen er wel aan de andere kant. Met name in de slotfase toen Pelikaan de nodige risico’s ging nemen en va-banque ging spelen. Eén keer maar hoefde de bal goed te vallen en Zaamslag zou met de drie punten aan de haal kunnen gaan. In de laatste minuut van de officiële speeltijd werd Peter Dieleman net buiten het strafschopgebied onreglementair gestuit. Iedereen verwachtte een vrije trap van Mario de Fouw of Marc de Haas, maar tot ieders verrassing werd deze genomen door Joris Rademakers en hoe. Snoeihard schoot hij langs de muur in de hoek, maar doelman Pomp reageerde met een uitstekende reflex en ranselde de pegel uit zijn doel.

In de door scheidsrechter Ifrandi, die een uitstekende wedstrijd floot, toegevoegde tijd was er nog een grote kans voor de ingevallen Jorin Missu. Nadat een Pelikaan verdediger zich ter hoogte van de middellijn verkeek op de bal lag de weg naar het vijandelijke doel volledig open voor de snelle Missu. Alleen afgaand op het Pelikaan doel had hij twee opties, zelf zijn kans wagen of de bal breed leggen op de meegelopen Peter Dieleman. Jorin verkoos de eerste optie, maar drukte te slap af waardoor zijn schot een makkelijke prooi bleek voor doelman Pomp.

In een laatste wanhoopspoging probeerde Pelikaan het nog één keer, maar weer werd de bal op het middenveld onderschept door de hardwerkende middenvelders. Juist op het moment dat Zaamslag een laatste veelbelovende aanval wilde opzetten floot Ifrandi voor het einde van de wedstrijd. “Maar scheids toch, wat doe je nu” riep Zaamslag trainer Hubert van den Hemel, die daarvoor de scheidsrechter al een paar keer erop had gewezen dat het tijd was. Scheidsrechter Ifrandi kon de opmerking van Hubert wel waarderen, net zoals hij de sfeer in het veld had weten te waarderen. “Zo hoort het toch ook”, was zijn reactie na afloop in de bestuurskamer. Dat is natuurlijk ook zo, maar helaas gaat het er tegenwoordig vaak anders aan toe op de velden.

Het uiterst sportieve duel eindigde zodoende in een voor Zaamslag verdienstelijk 1-1 gelijkspel. Het levert niet veel punten op, maar het is in ieder geval goed voor de moraal. Pelikaan was minder tevreden met de puntendeling, maar de sfeer na afloop was er zeker niet minder om.

Aanstaande zaterdag mogen onze groen-witten deze goede prestatie een vervolg gaan geven. Tegenstander op Sportpark ’t Durp is dan concurrent Zuidland dat met slechts één punt meer op de 13e plaats terug te vinden is.