Ook in Zierikzee staan onze groen-witten met lege handen
Net als vorige week in de thuiswedstrijd tegen De Meeuwen werd het missen van een aantal 100% kansen genadeloos afgestraft. In Zierikzee werd verzuimd een 0-1 voorsprong verder uit te bouwen. Door een enigszins fortuinlijk doelpunt kwam MZC ’11 op slag van rust op gelijke hoogte, om vervolgens na een uur spelen op voorsprong te komen. Het bleek de winnende treffer te zijn.
MZC ’11 dat een sterke competitiestart kende en direct tot de potentiële titelkandidaten werd gerekend, kende de laatste weken een terugval. Na acht wedstrijden was het verschil in punten slechts vier. Onze groen-witten speelden afgelopen week een prima wedstrijd, maar desondanks werden er geen punten gepakt. Het was dus zaak voor onze groen-witten om na twee opeenvolgende nederlagen weer eens een goed resultaat te behalen.
Zaamslag begon sterk aan de wedstrijd. Het probeerde de thuisploeg op eigen helft vast te zetten en slaagde daar met name in de eerste twintig minuten aardig in. Al na zes minuten kon Peter Dieleman alleen op doelman Ruud van de Linde afstevenen, maar ondanks dat de doelman al op de grond lag wist hij hem net als vorige week tegen De Meeuwen niet te passeren.
De thuisploeg wist nauwelijks raad met de sterke fase van onze groen-witten. Het leverde binnen het kwartier een verdiende voorsprong op. Titiano Staes bracht de bal uit een vrije trap in de doelmond waar de MZC ‘11 verdediging de bal in de voeten van Peter Dieleman speelde. Het daarop volgende schot van de Zaamslag spits kon ternauwernood gekeerd worden door doelman van de Linde, maar nu stond Michiel Leyte op de goede plaats. Van dichtbij was het voor hem een koud kunstje om af te werken en zijn ploeg op een 1-0 voorsprong te zetten.
Zaamslag ging door en had halverwege de 1e helft verder afstand moeten nemen, maar verzuimde dat te doen. Weer was het Peter Dieleman die alleen op de MZC ’11 doelman af werd gestuurd. Deze keer was de doelman een fractie van een seconde eerder bij de bal waarmee hij zijn ploeg behoedde voor een grotere achterstand.
Pas na 35 minuten kon de thuisploeg voor het eerst gevaarlijk worden. Daarvoor had het de hulp nodig van linksback Marc de Haas die op eigen helft balverlies leed. Het daaruit voortkomende schot verdween rakelings naast het doel van Guido Vinke. Kort daarvoor had Stijn Dekker de kwaliteiten van de MZC ’11 doelman getest. Hij zag zijn vlammende schot op de vuisten van de doelman uiteenspatten, waardoor nog steeds de minimale voorsprong op het scorebord stond.
Vijf minuten voor rust kreeg Peter Dieleman zijn zoveelste mogelijkheid om de voorsprong alsnog te verdubbelen. Romano Ruijtenburg onderschepte de bal aan de linkerkant waarna een prima aanval tot stand kwam met Peter Dieleman als eindstation. Hij controleerde het speeltuig en knalde op doel. Weer bleek doelman van de Linde een vervelende sta-in-de-weg. Uit de rebound kreeg de Zaamslag spits nogmaals de gelegenheid, maar weer was de doelman hem de baas. De kopbal kon net uit het doel getikt worden ten koste van een hoekschop.
Dus herhaalde zich de recente geschiedenis. Net als vorige week tegen De Meeuwen werd het niet benutten van kansen genadeloos afgestraft. Op slag van rust maakte MZC ’11 uit een schier onmogelijke hoek de gelijkmaker. Hoogstwaarschijnlijk werd het schot onderweg nog aangeraakt, maar in ieder geval verdween het via de binnenkant van de paal in het doel en had doelman Guido Vinke het nakijken. Uiteindelijk kreeg Ramon Janson het doelpunt achter zijn naam.
Vanaf de aftrap van de 2e helft zette Zaamslag nog een keer aan en werd daar na een paar minuten bijna voor beloond. Weer was Peter Dieleman het eindstation. Na zich knap te hebben vrijgespeeld zag hij zijn schot net naast de verkeerde kant van de paal verdwijnen.
Na een kleine tien minuten nam de thuisploeg het initiatief over en dat resulteerde na een klein uur spelen in een gevaarlijk schot dat naast verdween. Een paar minuten later was het wel raak. Invaller Dennis Dekker schoot met precisie laag in de hoek. Daaraan voorafgaand was een overtreding begaan op Titiano Staes, maar daar wenste scheidsrechter Molenaar uit Ophemert niet voor te fluiten. In zijn ogen was het juist Titiano die de overtreding beging. Geldig doelpunt dus, waardoor onze groen-witten weer achter de feiten aan liepen.
Toch ging de formatie van Hubert van den Hemel niet bij de pakken neerzitten. Het stroopte de mouwen nog eens op en dat leverde halverwege het tweede bedrijf bijna de gelijkmaker op. Na een uitstekende actie van Juriën Dam aan de zijlijn werd Joris Rademakers ingespeeld. Van ruim twintig meter schoot de aanvoerder op doel, maar zag zijn schot dat nog licht werd aangeraakt op de paal eindigen.
Voor het laatste kwartier werden Niek Luime en Koen Post ingebracht voor Romano Ruijtenburg en de licht geblesseerde Michiel Leyte. Vervolgens posteerde ook aanvoerder Joris Rademakers zich in de spits, maar ondanks alle goede bedoelingen lukte het onze groen-witten niet de gelijkmaker te forceren. Door voluit op de aanval te gaan spelen ontstond de nodige ruimte waar de thuisploeg bijna gebruik van maakte, maar ook het vizier van de MZC voorwaartsen stond niet goed afgesteld. Nadat MZC ’11 vijf minuten voor tijd een dot van een kans van dichtbij had weten te verkwanselen, leek Peter Dieleman kort voor het einde van de wedstrijd alsnog op weg naar de gelijkmaker. Ondanks dat er duidelijk geen sprake leek te zijn van buitenspel werd de spits toch teruggevlagd en gefloten. In de slotseconden vond scheidsrechter Molenaar het nog nodig om Hylke Stroo te bestraffen voor praten. Het betekende zijn tweede gele kaart van de wedstrijd en dus kon hij vertrekken. Daardoor eindigde Zaamslag de wedstrijd weer niet met elf spelers. Het bleef 2-1 voor MZC ’11.
Door de derde nederlaag op rij worden de zorgen voor Hubert van den Hemel en zijn assistent Mathijs de Koeijer groter en groter. Ondanks de nederlaag blijft Zaamslag op de 9e plaats staan, maar het ziet de ploegen onder hen dichterbij kruipen. Toch is de laatste twee weken geen sprake van slecht spel en kan niemand iets worden verweten, er is hard gewerkt met elkaar. Het ontbreekt enkel aan het nodige geluk en het niet weten te benutten van de kansen. “We moeten er hard voor blijven werken, dan keert het tij vanzelf een keer”, waren de wijze woorden van de jonge Romano Ruijtenburg na afloop van de wedstrijd.
Volgende week is het een beker/inhaal weekend. Onze groen-witten hebben dan geen verplichtingen, maar mogelijk wordt er vriendschappelijk gespeeld. De volgende competitiewedstrijd is de uitwedstrijd tegen WHS uit Sint Annaland op 22 november a.s.
