Vedettes VVZ3 zorgen voor tweede wedstrijdverslag
Zaterdag 6 december, tijd voor de thuiswedstrijd tegen Dauwendaele 4. Deze tegenstander mogen we inmiddels met recht een angstgegner noemen, zelfs de statistici onder ons wisten niet te benoemen wanneer we voor het laatst van de mannen uit Middelburg wisten te winnen.
Zoals elke keer wanneer we tegen Dauwendaele spelen, spreken we af om hier vandaag verandering in te brengen. Deze keer misten we speler/trainer Erwin, wellicht levert ons dit nog enig voordeel op.
Voor de wedstrijd eerst nog de uitreiking van enkele soft-erotische cadeautjes van onze hulpsint die werkzaam is in de speelgoedbranche.
We beginnen goed aan de wedstrijd en laten het balletje lekker rond gaan. Dauwendaele maakt al snel een gefrustreerde indruk, dit komt natuurlijk door ons tiki-taka, wat we bijvoorbeeld afgelopen donderdag nog uitvoerig getraind hebben met de basisspelers.
Na een minuutje of twintig een mooie steekbal van Jacco op broerlief Tonnie, die beheerst voor de keeper weet af te ronden. Barry valt even later geblesseerd uit en Pieter vervangt hem. Tien minuten later verwachten de massaal opgekomen supporters dat Jacco de 2-0 maakt, maar hij schiet op onbegrijpelijke wijze van dichtbij voor open doel op de paal. Toch maken we nog voor rust 2-0 als Jacky Schoene een prima steekbal geeft op Tonnie die wederom rustig blijft en de voorsprong verdubbelt.
Tijdens de rust de complimenten voor het spel en de inzet en genieten we van een lekker bakje thee, gezet door de onvolprezen Anneke Wissel (dit mag ook eens gezegd worden). Vrijwilligers in de kantine worden door het derde zeer gewaardeerd, zonder deze mensen is onze zaterdag geen zaterdag.
Na rust gaan we op dezelfde voet verder en is er geen vuiltje aan de lucht. Jeroen de Zeeuw verstuurt een prachtige voorzet (hier had hij donderdag op getraind) en Jacco den Hamer weet de bal van een meter of 16 over de keeper heen te koppen. Dit blijkt uiteindelijk ook de eindstand te zijn, want na dit doelpunt gebeurt er nog weinig noemenswaardigs.
De scheidsrechter van dienst blaast na bijna 90 minuten voor het laatst op zijn fluit en maakt een einde aan de enigszins tumultueuze slotfase. Het lek is boven en speler/trainer Erwin Oele mag vaker naar de Margriet Winterfair wat ons betreft. Belangrijker is dat de Vedettes eindelijk weer weten te winnen en de weg naar boven lijkt nu definitief ingezet. Het seizoen is nog lang en er kunnen nog heel wat punten worden gepakt om uit de degradatiezone te komen.