Moeizame midweekse zege op degradant WHS
Peter Dieleman toont andermaal zijn waarde voor groen-witten
Onze groen-witten zijn door de zwaarbevochten 3-2 overwinning op het afgelopen zaterdag officieel gedegradeerde WHS samen met MZC ’11 de voornaamste kandidaat om de 3e periode op hun naam te schrijven. Mocht deze periode uiteindelijk naar MZC ’11 gaan dan nemen onze groen-witten hoogstwaarschijnlijk als hoogst geklasseerde in de eindrangschikking zonder prijs de 1e periode over van aanstaand kampioen Bruse Boys.
Spits Peter Dieleman bezorgde zijn ploeg na een 1-2 achterstand met twee prachtige doelpunten in de 2e helft alsnog de overwinning. Lange tijd zag het daar niet naar uit, want onze groen-witten gingen na een goed eerste half uur mee in het vechtvoetbal van de tegenstander. Onze hoofdmacht, die door het ontbreken van vaste basiskrachten Joris Rademakers, Hylke Stroo, Jorin Missu (allen geschorst), Guido Vinke en Marc de Haas (blessure) behoorlijk gehavend aan de start verschenen, legden in de beginfase WHS de wil op. Verwonderlijk was dat niet, temeer omdat WHS zonder warming up aan de wedstrijd moest beginnen vanwege tegenslag (file) onderweg naar Zaamslag. Scheidsrechter de Zwarte uit Vlissingen was bereid tot uiterlijk 19.00 uur te wachten met de aftrap. Uiteindelijk werd er, na eerst één minuut stilte in acht te hebben genomen vanwege het overlijden van een tweede erelid van WHS binnen 2 weken, om 19.10 uur afgetrapt.
WHS werd direct onder druk gezet met de bedoeling snel tot scoren te komen. Dat gebeurde ook vrij snel, want na 12 minuten mocht Juriën Dam een paar meter buiten de zestien een vrije trap nemen na een overtreding op hemzelf. Hij schoot de bal laag langs de muur in het uiterste hoekje achter een kansloze Armando de Witte. Het was het sein voor een kansenfestival in de daaropvolgende minuten. Doelman de Witte stond echter zijn mannetje en pareerde schoten van o.a. Niek Luime en Peter Dieleman. Eén keer leek de doelman te moeten capituleren op een inzet van de geblokte Zaamslag spits, maar een bekeken lobje over de doelman belandde tot ontsteltenis van de topscoorder in het zijnet.
Halverwege de 1e helft kwamen de bezoekers een eerste keer uit hun schulp, maar de bal verdween naast het doel van doelman Gijs Dekker. Zaamslag kon het tempo van de eerste 25 minuten niet vasthouden, wat de tegenstander de gelegenheid gaf ook aan aanvallen te denken. In de 38e minuut hadden ze, op dat moment zeer tegen de verhouding in, succes. Het gevaarlijke aanvalskoppel Sander van ’t Hof en Arvin de Witte bezorgden hun ploeg de gelijkmaker, waarbij van ’t Hof de aangever was en de Witte het doelpunt maakte. Een regelrechte domper voor onze groen-witten, maar daar zou het niet bij blijven. Twee minuten later stonden onze groen-witten tot ieders verrassing met 1-2 achter. Aanleiding was een verdedigende fout van de pas 17 jarige Alexander van der Peijl, die op dit ene foutje na kon terugkijken op een prima debuut in de basis elf. Alexander schoof de bal in de voeten van een tegenstander waarna het een koud kunstje was om breed te leggen op de volledig vrijstaande Sander van ’t Hof, die van dichtbij kon afwerken.
Kort voor rust kreeg Koen Post nog een mogelijkheid op de gelijkmakende 2-2, maar zijn schot verdween net naast het doel waardoor onze groen-witten met een onverwachte 1-2 achterstand de kleedkamer opzochten.
Ongewijzigd begonnen de teams aan de 2e helft. Al snel kreeg Zaamslag na een goed opgezette aanval de kans op de gelijkmaker, maar Michiel Leyte had in kansrijke positie net teveel tijd nodig waardoor de WHS verdediging orde op zaken kon stellen. Even later luidde een prima actie van Peter Dieleman over rechts een kans in voor Koen Post, maar deze besloot hoog over.
Bijna kregen onze groen-witten het deksel op de neus toen de bezoekers in de 53e minuut een vlijmscherpe counter uitvoerden. Ternauwernood wist Gijs Dekker in samenwerking met zijn verdediging de aanval te onderbreken waardoor de bal over de achterlijn verdween. Heel WHS schreeuwde om een strafschop na een vermeende overtreding van de Zaamslag goalie, maar daar was absoluut geen sprake van concludeerde scheidsrechter de Zwarte na afloop van de wedstrijd. In de tegenaanval van onze groen-witten was het eindelijk wel raak. Peter Dieleman mistte in eerste instantie een mogelijkheid, maar kreeg de bal terug voor de voeten. Bijna vanaf de achterlijn rechts van het doel lepelde hij het leer listig met zijn linkervoet over doelman Armando de Witte in de verre bovenhoek.
Het vervolg van de wedstrijd ontaarde in zeer rommelig vechtvoetbal. Onze groen-witten namen met het oog op de periodetitel geen genoegen met de puntendeling en gingen op zoek naar de winnende treffer. Het was echter oppassen voor de zeer gevaarlijke counters van WHS, met Sander van ’t Hof en Arvin de Witte in de hoofdrol. Na drie wissels te hebben toegepast (Romano Ruytenburg voor Niek Luime, Stijn Dekker voor Juriën Dam en Sebastian Dees voor Jordy Bakker) leken de plannen van trainer Hubert van den Hemel alsnog in het water te vallen. Vijf minuten voor het verstrijken van de officiële speeltijd leek één van de vlijmscherpe counters doeltreffend te worden afgerond door Arvin de Witte. Deze had echter teveel tijd nodig en door voldoende storend werk van de defensie werd een derde tegentreffer voorkomen.
Uit de daaropvolgende tegenaanval van Zaamslag viel wel het winnende doelpunt. Een snelle spelhervatting kwam op links terecht bij Sebastian Dees die zich vrij kapte en hoog voorgaf tot voorbij de tweede paal waar Peter Dieleman het speeltuig in één keer uit de lucht op zijn pantoffel nam om het vervolgens in het doel te zien verdwijnen. Met zijn 19e treffer (de mooiste tot nu toe dit seizoen) werd de Zaamslag spits matchwinnaar tegen een ontgoocheld achterblijvend WHS.
Scheidsrechter de Zwarte, die kon terugkijken op een goede wedstrijd, maakte na precies 90 minuten als gevolg van de invallende duisternis een einde aan de wedstrijd. Met de 3-2 zege mocht Zaamslag zich de meest gelukkige ploeg noemen al moet gezegd dat het qua kansenverhouding over heel de wedstrijd wel verdiend was.
