Zaamslag 2: Promotie met overtuigende cijfers!!!!

De voortekenen waren in ieder geval gunstig. Net als tegen Bruse Boys hadden we wederom buschauffeur Eddy, die ons vanuit Bruinisse met een 3-1 winst had terug gereden naar ’t Durp. Dat Eddy een echte Zaamslagman is, bleek wel toen we bijna in Halsteren waren aangekomen. Zonder schroom nam hij de microfoon en liet een mooie speech door de boxen klinken waarin zelfs Henkie ten Cate werd geciteerd.

Rond vijf over één arriveerden we bij het voetbalveld. De kopjes waren zichtbaar ietwat gespannen. We stonden niet op volle oorlogssterkte; Barry en Koen waren op vakantie en Youri was nog steeds geblesseerd. Maar de spelers die het deze middag zouden gaan doen waren minstens van dezelfde klasse.

Na de warming-up en speech van Eric, die z’n laatste wedstrijd coachte voor Zaamslag 2, werd er om half 3 afgetrapt. Olympia bleek fysiek een sterke ploeg te zijn en het spel golfde de eerste anderhalve minuut op en neer. Na die anderhalve minuut was de bal voor het eerst uit het spel en dat was niet zomaar. Niek had te bal al tussen de palen geschoten! Vanaf links snelde hij de zestien binnen richting het midden van het veld. Daar zag hij een gaatje en schoot de bal in het net: 1-0! De meegekomen supporters uit Zaamslag lieten zich nu nog duidelijker horen dan dat ze eerst al deden.

Na dit heugelijke feit golfde het spel weer op en neer. Olympia leek haast zeker de gelijkmaker binnen te werken, maar Ronny wist met een miraculeuze redding een kopbal van (erg) dichtbij onschadelijk te maken.Enkele minuten later zou Olympia echter wel scoren. De linksback van Olympia stoomde om en gaf een voorzet. Na een halve seconde klonk er een geluid dat het beste met ‘klets’ omschreven kan worden. Mels sloeg in een (korfbal??)reflex naar de bal en dat mag niet als je geen keeper bent: penalty tegen. Ronny werd met een kluitje het riet ingestuurd en stond op het verkeerde been: 1-1.

Een zware tegenvaller dus voor alles wat een groen-wit hart heeft. De Zaamslag-supporters lieten nu nog harder van zich horen, iets wat de ploeg wel kon gebruiken. Na een paar minuten resulteerde dit in wederom een voorsprong voor ’t Twidde! Uit een voorzet van links haalde Mels ineens verwoestend uit (of was het een lullig rollertje?) en schoot de bal achter de keeper in het net en daarmee z’n handsbal goedmakend: 2-1.

De eerste helft werd uitgespeeld met af en toe nog een klein kansje voor beide ploegen, maar zonder doelpunten.

In de tweede helft waren de ploegen nog steeds aan elkaar gewaagd. Soms wat moeilijke situaties voor beide doelen, maar doelpunten vielen er niet, hoewel er wel gescoord werd. De bal werd door René in het doel gekopt, maar de bal afgekeurd door nog onduidelijke redenen.

Zaamslag 2 ging nog steeds op zoek naar een doelpunt. Dit kwam er uiteindelijk ook, Jacco  schoot een penalty feilloos binnen: 3-1. Het geloof dat we daadwerkelijk zouden promoveren werd nu zo groot als het maar zijn kan.

Olympia zou in het restant van de wedstrijd nog een doelpunt scoren, ware het niet dat de bal in het, voor hen, verkeerde doel vloog: 4-1!

Omdat Olympia er fysiek een beetje doorheen zat ontstond er steeds meer ruimte. Dit resulteerde in een grote kans voor Ad, die de bal van 25 meter over de keeper heen wou lobben. Dat lobben lukte, maar helaas kwam de bal net over de eerste 20 grassprietjes heen waardoor de keeper hem op kon rapen. Jacco en Marvin creëerden ook nog kansen, maar het plaatsje op het scorebord was voor de laatstgenoemde niet besteedt.

Zelfs de ingevallen Pieter kwam nog gevaarlijk opstomen en had een assist in gedachten, maar de verdediger onderschepte deze bekeken pas met een flitssliding (toch?).

Het laatste woord was aan Ad, hij bracht de 5-1 in op het scorebord en dat was ook de eindstand.

Een groot feest barste in Halsteren al los. Iedereen was door het dolle heen. In de bus was het één groot feest en dit werd nog voortgezet in de kantine van sportpark ’t Durp onder het genot van een barbecue en enkele gele rakkers met een schuimkraag. Nouja schuimkraag, naarmate het later werd verdwenen de schuimkragen…

Zo komt er een eind aan een lang en bewogen seizoen. De eerste zeven wedstrijden van de competitie werden glansrijk gewonnen en dacht iedereen dat Zaamslag 2 wel even kampioen zou worden. De nieuwe spelers Pieter, Youri, Mels en Jaco werden door coach Vanhijfte zonder veel moeite ingepast in het team. Helaas volgde er een mindere periode waarin er een pijnlijke nederlaag werd geleden tegen Hoek 3. Ook werd er verloren van Kloetinge 3 en Yerseke 2. Vooral de blessuregevoelige Eric werd in deze wedstrijden node gemist. Toch was er nog steeds geloof bij de mannen van Vanhijfte. Helaas werd het vertrouwen de grond ingeboord toen in een gelijkopgaande wedstrijd met 2-4 werd verloren van Kapelle 2. Achteraf bleek deze ploeg gewoon de beste ploeg van deze competitie. Geen wedstrijd ging meer verloren bij de jongens uit Zuid-Beveland en werden daarom terecht kampioen. Bij het tweede ging het daarna eigenlijk hoe gek het ook klinkt alleen maar beter en beter. Tegen Hoek 3 werd er heerlijk revanche genomen. Deze jongens werden met een erg goed smakende 7-1 nederlaag terug het kanaal overgestuurd. Ook de wedstrijd tegen Dauwendaele gaf de spelers veel vertrouwen voor de nacompetitie. Achteraf terecht. Ondanks matig spel in de beslissende wedstrijd tegen Olympia’60 promoveerde het tweede meer dan terecht naar de eerste klasse. Een meer dan knappe prestatie gezien de degradatie in het vorige seizoen en het toch redelijke aantal nieuwe, jonge spelers. Volgend seizoen dus weer eerste klasse. We zullen helaas de enige ploeg uit Zeeuws-Vlaanderen zijn. Terneuzense Boys 2 promoveerde verrassend naar de hoofdklasse en AZVV 2 degradeerde naar de tweede klasse. Veel reizen dus voor het tweede.

Rest ons als team alleen nog dank uit te spreken naar een aantal mensen, die het seizoen mede tot een succes maakte. Ten eerste de wasvrouw. De broeken waren elke week wonderwel weer wit.  Ongelooflijk als je ze soms na de wedstrijd in de mandjes ziet liggen. Verder de supporters. Vooral in de nacompetitie bleken veel Zaamslag mensen het tweede een warm hart toe te dragen. De foto´s op de site spreken voor zich. Als laatste het bestuur. De wedstrijden in de nacompetitie waren voor de spelers en begeleiders van het tweede een feest. Twee keer mochten we met een bus naar de uitwedstrijden. Broodjes voor de wedstrijd en na de wedstrijd (vooral in de vorm van geel sap’. Een groot feest in de kantine na de beslissingswedstrijd. Al deze dingen toonde de betrokkenheid van het bestuur bij het tweede. Nogmaals bedankt.