Ook Groen-witten kunnen Axelse bolwerk niet slechten

Lang was er naar uitgekeken, maar eindelijk was het dan zover, speelronde 9 met als blikvanger de streekderby FC Axel – Zaamslag. We moeten even terug in de tijd voor de laatste confrontaties in competitieverband tussen beide ploegen. Het is geleden van het seizoen 2007-2008 en toen speelden onze groen-witten twee keer gelijk tegen de Axelse ploeg, toen nog AZVV geheten. In Axel werd het 0-0 en later werd op ’t durp een 2-2 eindstand bereikt.

Eindelijk is Axel dus terug in de 2e klasse en ze doen het tot nu toe verrassend goed. Na acht wedstrijden gaat de ploeg van Kees Westerweele fier aan kop en heeft zelfs de 1e periodetitel op haar naam geschreven. Zou Zaamslag in staat zijn om de trotse koploper de eerste nederlaag toe te brengen of zou Axel, net als eerder dit seizoen in de derby tegen Tern. Boys, ook nu weer de winst in eigen huis naar zich toe weten te trekken. Trainer Hubert van den Hemel had de volgende basis elf zijn vertrouwen gegeven : in doel Gijs Dekker, de achterhoede bestaande uit Peter Doens, Joris Rademakers, Tommy Tissink en Maikel Krans; op het middenveld Jarno Waebeke, Michiel Leijte, Koen Post en Juriën Dam en een voorhoede bestaande uit Peter Dieleman en Niek Luime. Als wisselspelers had hij gekozen voor Hylke Stroo, Dennis van Passel, Marc Verwei en de van een blessure terugkomende Guido Vinke.

Onder het toeziend oog van het in grote getale opgekomen publiek en de camera van CTV voetbal werd om 14.30 uur door de thuisploeg afgetrapt, na eerst een minuut stilte in acht te hebben genomen ter nagedachtenis van de overleden Cees den Hamer (oprichter van AZVV). In de openingsfase golfde het spel op en neer waardoor het een aantrekkelijk duel leek te gaan worden. Niets was minder waar, althans gezien vanuit Zaamslag perspectief. Na een klein kwartier spelen trok de thuisploeg meer en meer het initiatief naar zich toe. Axel ging steeds makkelijk voetballen en daar hadden onze groen-witten niet echt een antwoord op. Halverwege het eerste bedrijf kreeg Axel een eerste grote mogelijkheid. Het begon allemaal bij Zaamslag middenvelder Koen Post, die de bal zomaar inleverde bij een tegenstander waardoor Axel snel schakelde en een ingreep van doelman Gijs Dekker nodig was om een doelpunt te voorkomen. Een minuut later had de Zaamslag defensie een overtreding nodig om een volgende aanval te stuiten.De door uit Hendrik Ido Ambacht afkomstige scheidsrechter Nagtegaal toegekende vrije trap werd opgeëist door Mike de Wolf die met het nodige fortuin de bal achter Gijs Dekker in het doel zag verdwijnen. De vrije trap werd namelijk via Michiel Leijte volledig van richting verandert waardoor de Zaamslag goalie volledig verrast werd. Als koploper heb je vaak de wind mee en pakken dergelijke situaties vaak gunstig uit. De 1-0 voorsprong was gezien het spelbeeld overigens niet onterecht.

Spits Peter Dieleman had daar verandering in kunnen brengen. Op het half uur werd hij weggestuurd en besloot vanaf de rand van het strafschopgebied af te drukken. Op het moment van afdrukken stuitte de bal net even op waardoor hij hoog over besloot. Het was zowat de enige mogelijkheid voor onze groen-witten, die zich volledig lieten aftroeven door de Axelse formatie. Het oogde allemaal verschrikkelijk gelaten en tam. “Het heilige vuur ontbreekt” liet een Zaamslag supporter zich ontvallen en zo was het ook. Een dan in een wedstrijd waar een week lang, of misschien wel veel langer, zo naar toe geleefd was. Onbegrijpelijk ! Aangezien er bij de rust nog maar 1-0 op het scorebord stond was er nog van alles mogelijk, dus daar vestigde de massaal aanwezige Zaamslag aanhang dan ook maar de hoop op.

Die hoop bleek ijdele hoop, want in de 2e helft was nog verschil nog groter dan voor rust. Dit ondanks het inbrengen van Dennis van Passel en Marc Verwei voor respectievelijk Niek Luime en Koen Post. Het middenveld van Axel beheerste de wedstrijd volledig waardoor de middenvelders van onze groen-witten onzichtbaar waren. Hierdoor domineerde de thuisploeg de wedstrijd volledig en dat resulteerde na een uur spelen in een tweede treffer. Na balverlies van Zaamslag op het middenveld kwam het leer terecht bij de snelle Urmelon Martis, die opstoomde richting doel van Gijs Dekker. Joris Rademakers stond hem op te wachten, maar kon hem niet stuiten. Martis bereikte Marco Plasschaert die buiten bereik van Gijs Dekker de 2-0 kon aantekenen.

Kort na de 2-0 haalde trainer Hubert van den Hemel rechtsback Maikel Krans naar de kant. Voor hem kwam Hylke Stroo binnen de lijnen en werd Joris Rademakers naar voren gedirigeerd in de hoop nog iets te kunnen forceren. Echter al snel was duidelijk dat ook deze ingreep geen zin had. Niet één speler was bij machte om de ploeg op sleeptouw te nemen, de volledige ploeg zat niet in de wedstrijd. Toen met nog een kwartier op de klok de ingevallen Ivo Verstraeten er op aangeven van Urmelon Martis nog 3-0 van maakte was de wedstrijd helemaal gespeeld. Zaamslag had totaal geen antwoord op de dadendrang van de Axelaars en wierp na de 3-0 de handdoek in de ring. Joris Rademakers ging terug in de verdediging spelen om de schade niet nog groter te laten worden. Desondanks kreeg de thuisploeg nog een aantal mogelijkheden, maar een grotere nederlaag bleef onze groen-witten bespaard. De afstraffing was al pijnlijk genoeg.

Door de overwinning van Axel wordt het bolwerk weer iets steviger. Op eigen veld is de ploeg sinds april 2014 ongeslagen. Het heeft maar liefst 18 keer gewonnen en 1 keer gelijkgespeeld. Bovendien hebben ze de laatste zes duels geen enkele tegentreffer moeten incasseren, kortom een reeks om trots op te zijn.

Onze groen-witten zakken door de nederlaag naar de 6e plaats en zullen op zoek moeten naar eerherstel. Dat zou volgende week al kunnen, als het thuis speelt tegen hekkensluiter VVC ’68 uit Halsteren.