Groen-witten geven riante voorsprong in slotfase uit handen

De vraag was hoe de ploeg voor de dag zou komen na de dramatische gebeurtenissen van ruim een week geleden. Zonder de zieke Peter Doens en Jarno Waebeke, maar met de nog piepjonge Jens van der Starre, doelman van B1, in het doel.
Na één minuut stilte in acht te hebben genomen floot scheidsrechter van de Luitgaarden voor de aftrap door de thuisploeg. Een ploeg die al tijden in het bezit is van de rode lantaarn met slechts 14 punten, wat inmiddels een uitzichtloze positie is geworden met nog slechts vier wedstrijden voor de boeg.

VVC ’68 probeerde meteen druk te zetten en kreeg al vroeg in de wedstrijd een eerste mogelijkheid na mistasten van Titiano Staes. Gelukkig stond het vizier van de VVC ’68 spits niet op scherp en schoot hij naast. Het antwoord van onze groen-witten kwam na tien minuten. Doelman Sander Zwaan, die de in de warming-up geblesseerd geraakte eerste doelman verving, voorkwam dat Peter Dieleman doel trof. Het was een rommelige wedstrijd met veel kleine overtredingen,waarvoor van de Luitgaarden vaak moest fluiten en het spel dus ook vaak stil lag. Na een kwartier spelen was er een veelbelovende aanval van onze groen-witten middels een uitbraak van spits Peter Dieleman. Zijn collega Wesley Dieleman was attent meegelopen, maar de bal kwam niet tot bij hem. Na een kleine twintig minuten beging Hylke Stroo een overtreding net buiten de zestien, wat hem geel opleverde. Een mooie plaats om een vrije trap te nemen, maar niet voor de VVC ’68 speler. Zijn vrije trap verdween huizenhoog over het doel, ver het bos in. Het was het laatste wapenfeit van de thuisploeg in de 1e helft.

Onze groen-witten daarentegen leken los te komen. In de 20e minuut lanceerde Michiel Leyte, de uitblinker aan Zaamslag kant, Peter Dieleman, die oog in oog met Sander Zwaan de bal over hem heen probeerde te schieten. De VVC goalie kon de inzet keren, maar gaf de spits nogmaals de gelegenheid en dat moet je niet doen bij Peter Dieleman. Deze kans pakte hij met beide handen aan en zette de openingstreffer op het scorebord.

VVC ’68 probeerde aan te vallen, maar kon geen vuist maken. Het middenveld en de defensie van Zaamslag stoorde vroeg en zorgde ervoor dat doelman Jens van der Starre nagenoeg niets te doen had in het eerste bedrijf. Zijn collega aan de andere kant had het aanzienlijk drukker. Hij kon echter niet voorkomen dat Peter Dieleman hem in de 32e minuut voor de tweede keer passeerde. Randje buitenspel mocht Peter doorgaan van arbiter van de Luitgaarden. Hij omspeelde doelman Zwaan, kapte vervolgens de toegesnelde Maikel Geers uit om tenslotte de bal in het lege doel te schuiven, 0-2.
Vijf minuten voor rust kregen onze groen-witten een uitgelezen mogelijkheid om een derde treffer te maken. Peter Dieleman was heel attent bij een te korte terugspeelbal van de VVC defensie. Net voor doelman Zwaan kon wegtrappen ontfutselde de spits hem de bal om vervolgens zelf op doel te schieten. Een betere optie was geweest om de bal voor te geven op de voor het doel volkomen vrijstaande Wesley Dieleman. Daardoor bleef de stand steken op 0-2 bij de rust.

In de rust werd Titiano Staes, die tijdens de warming-up licht geblesseerd was geraakt, centraal achterin vervangen door Joris Rademakers. De ploeg ging op dezelfde manier verder als voor de pauze. Aanvankelijk zonder succes, want vier minuten na rust kon Peter Dieleman alleen op doelman Zwaan afgaan, maar deze kon erger voorkomen en in de rebound zag Koen Post zijn inzet van de doellijn gekopt worden. Het was slechts kort uitstel, want in de 54e minuut omzeilde Peter Dieleman andermaal de buitenspel val. In plaats van voor eigen succes te gaan, wachtte hij op een medespeler, wat heel lang leek te duren. Toch kon hij de bal kwijt aan Koen Post, die op zijn beurt Niek Luime wist te bereiken. De aanval leek op niets uit te lopen, maar Niek wist nog net met de punt van zijn schoen de bal richting en vaart mee te geven, zodanig dat doelman Sander Zwaan het antwoord schuldig moest blijven, 0-3. De VVC ’68 spelers voelden zich flink tekort gedaan, wat een hele discussie opleverde in het veld. In hun ogen had scheidsrechter van de Luitgaarden er twee keer naast gezeten en had hij even zoveel buitenspel doelpunten gehonoreerd.      
De wedstrijd leek gespeeld en het vervolg leek een formaliteit te gaan worden, totdat nog net binnen het uur de thuisploeg iets terug deed. Een afgeslagen hoekschop belandde voor de voeten van Robin van Bavel, die vrij mocht aanleggen en er 1-3 van maakte. Doelman Jens van der Starre beroerde de bal nog wel, maar onvoldoende om een doelpunt te voorkomen. De thuisploeg leek weer hoop te krijgen gezien de haast die ze hadden. De kansen die volgden waren echter voor onze groen-witten. Amper twee minuten na het tegendoelpunt mocht Sander Zwaan weer handelend optreden op een inzet van Peter Dieleman na een voorzet van Wesley Dieleman. Na iets meer dan een uur spelen werd het dan toch 1-4. Michiel Leyte had een prima actie in huis, kapte zijn man uit en schoot met links de bal tegen de touwen.

Zaamslag leek nu toch echt op weg naar de drie punten, dus vond trainer Hubert van den Hemel de tijd rijp om te gaan wisselen. Hij bracht Ruben de Haas voor Marc de Haas (64e) en Justin Kolijn voor Koen Post (67e). Het pakte vervolgens even helemaal anders uit. In de 73e minuut werd balverlies geleden op het middenveld. VVC ’68 schakelde snel om en was in een mum van tijd over de linker flank bij het doel van Jens van der Starre. De defensie greep onvoldoende in waardoor de voorzet van dichtbij kon worden ingetikt door andermaal Robin van Bavel, 2-4. VVC ’68 geloofde weer in eigen kunnen, maar zover mochten onze groen-witten het natuurlijk niet laten komen. Met nog slecht 18 minuten op de klok mocht deze riante voorsprong niet meer uit handen worden gegeven. Dat gebeurde echter wel, mede ook omdat onze groen-witten zelf de (vaak opgelegde) kansen niet wist te benutten. In de 76e minuut anticipeerde Wesley Dieleman uitstekend op een diepe bal van Maikel Krans en mocht alleen op doelman Zwaan af. Helaas kreeg Wes de bal niet langs de doelman. Drie minuten later een uitstekende aanval over rechts. Justin Kolijn zag Wesley Dieleman vrij lopen en Wesley zag op zijn beurt Peter Dieleman in kansrijke positie staan. De spits mikte de bal echter net naast het doel. De score had dus veel hoger kunnen en moeten oplopen, maar dat verzuimde de ploeg van Hubert van den Hemel en daarvoor kreeg het uiteindelijk een hele dure rekening gepresenteerd.

In de 82e minuut kreeg de thuisploeg een vrije trap toegekend van scheidsrechter van de Luitgaarden. Vanaf de linkerflank werd de bal ingebracht tot bij de tweede paal waar Piet de Graaff ongehinderd de 3-4 mocht inkoppen. Deze aansluitingstreffer had nooit mogen vallen als de defensie had ingegrepen. Geheel onverwacht was de spanning weer volledig terug. Daar had Peter Dieleman in de 85e minuut onmiddellijk weer een einde aan kunnen maken als hij alleen op doelman Sander Zwaan af had mogen gaan. Tot ieders verbazing floot scheidsrechter van de Luitgaarden de spits terug voor vermeend buitenspel, wat absoluut niet het geval was. Ook assistent-scheidsrechter Landa van VVC ’68 had geen buitenspel gezien. Van de Luitgaarden zat er volkomen naast en had daar na afloop verschrikkelijk de pest over in.

In de absolute slotfase gebeurde waar iedereen in het Zaamslag kamp al voor vreesde. Door een identieke goal als de aansluitingstreffer werd de gelijkmaker gemaakt. Weer een voorzet vanaf de linkerkant en weer werd bij de tweede paal het duel niet aangegaan waardoor Bart Vane vrij de 4-4 mocht binnenkoppen. Hoe is het mogelijk dat zo’n grote voorsprong uit handen wordt gegeven ?

Toch was het nog niet gedaan, want in de 89e minuut was Niek Luime de VVC verdediging te slim af. De weg naar het doel lag volledig open. Hij omspeelde doelman Zwaan waarna hij de bal in het lege doel leek te schuiven. Echter tot ontzetting van Niek en heel Zaamslag wist een verdediger met een ultieme sliding nog net de bal van de doellijn weg te werken. Het was nog niet alles, want zelfs in de toegevoegde tijd had de winnende treffer nog kunnen vallen. Echter uit een hoekschop miste Hylke Stroo op een haar na de bal en zo werden uiteindelijk de punten gedeeld met hekkensluiter VVC ‘68.

De druiven waren bijzonder zuur voor onze groen-witten na afloop van de wedstrijd en bij VVC ’68 kon men niet bevatten wat er was gebeurd. Net als onze groen-witten hield ook scheidsrechter van de Luitgaarden een slecht gevoel over aan deze wedstrijd. Hij was na afloop duidelijk aangeslagen en zeer ontevreden over zijn eigen prestatie. Ook dat kan gebeuren, tenslotte zijn we allemaal mensen en die maken nu eenmaal fouten.

Voor onze groen-witten is het uithuilen en opnieuw beginnen. En wat is er dan mooier om volgende week zaterdag op sportpark ’t Durp de strijd aan te binden met FC Axel, dat door de 2-0 winst op MZC ’11 volgende week de spanning in de strijd om het kampioenschap weer volledig terug kan brengen. Onze groen-witten daarentegen hebben nog een paar punten nodig om zich definitief veilig te spelen en dus zullen ze er alles aan doen om de punten in eigen huis te houden. Het beloofd spektakel te worden.