Wedstrijd om des keizers baard prooi voor Hellevoetsluis

Samen met zijn 3 jarige zoontje Mats, de pupil van de week die niet met zijn papa, maar met Koen Post op de foto wilde, betrad aanvoerder Joris Rademakers voor de laatste keer het veld als speler in de hoofdmacht van Zaamslag. Zeventien jaar lang maakte hij onderdeel uit van de 1e selectie. We moeten terug naar augustus 1999 voor zijn officiële debuut in Zaamslag 1. Onder leiding van trainer Nico Bakker speelde hij met het 1e elftal tegen AZVV zijn eerste bekerwedstrijd, om in september 1999 zijn competitiedebuut te maken. Na Nico Bakker volgden een zevental trainers waaronder Joris heeft getraind, te weten Marc de Kunder (samen met Jan Dooms), Carlo van Grimberghen (slechts aantal maanden), Dennis de Nooijer, Rinus Zegers, Kenny Verhoene, Ad Roovers en tot slot Hubert van den Hemel, voor wie het vandaag ook zijn laatste wedstrijd was bij V.V. Zaamslag. Sindsdien heeft hij veel meegemaakt op ’t Durp, hoogtepunten en dieptepunten, kampioenschappen, promoties en degradaties. Vier seizoenen speelde hij in de 1e klasse C, wat een ware prestatie is voor een dorpsclub als Zaamslag. Kortom een carrière om trots op te zijn !

Zoals gezegd stond er niets meer op het spel, beide ploegen hadden zich in de afgelopen weken veilig gespeeld. Hellevoetsluis, dat vorig seizoen kampioen was geworden in de 3e klasse, was naar Zaamslag gekomen met de intentie om er een leuke middag van te maken en dat werd het, zowel binnen als buiten de lijnen. Van gezonde wedstrijdspanning was dan ook totaal geen sprake en dat blijkt ook niet goed te zijn voor een wedstrijd. Onze groen-witten begonnen zo slap aan de wedstrijd dat het in een tijdsbestek van tien minuten al tegen een 0-3 achterstand aan keek. Een monsterscore leek in de maak. Na iets meer dan tien minuten wedstrijd opende Ken Luyendijk de score door een afvallende bal uit een hoekschop binnen te schuiven. Diezelfde Luyendijk verdubbelde acht minuten later de marge doordat hij Joris Rademakers en doelman Jens van der Starre te slim af was. Amper een minuut later was het alweer prijs. Deze keer was het Onur Furuncu die van dichtbij de 0-3 mocht binnen tikken. 

Onze groen-witten waren totaal niet bij de les en dat is ondanks dat er niets meer te winnen of verliezen is ook niet goed. Zeker niet richting supporters en in dit geval al helemaal niet met het oog op het afscheid van de eigen aanvoerder. Dat besef leek er te komen, want na de 0-3 herpakte de ploeg van de eveneens afscheidnemende Hubert van den Hemel zich. Halverwege het eerste bedrijf schoot Niek Luime via de voet van een verdediger de 1-3 over doelman Deshney Hoornweg. Twee minuten later leek Niek Luime de aansluitingstreffer te scoren, maar de voorzet van Koen Post die door Wesley Dieleman panklaar werd gelegd werd rakelings naast geschoten.

Op het half uur ontsnapten onze groen-witten aan een nog grotere achterstand toen de door Jens van der Starre weggestompte bal voor de voeten van een Hellevoeter viel. Eerst werd de inzet geblokt en vervolgens bracht de paal redding.
Kort voor rust scoorde Niek Luime de aansluitingstreffer. Hij reageerde attent op een diepe bal en kon net zijn voet er tegen zetten voordat doelman Hoornweg kon ingrijpen, 2-3. Daarmee bracht de aanvallende middenvelder zijn seizoenstotaal op 8 treffers, evenveel als Wesley Dieleman en twee minder dan Peter Dieleman, die dit seizoen met 10 doelpunten toch weer clubtopscoorder is geworden.

Al snel na rust kregen onze groen-witten een hoekschop toegekend van scheidsrechter de Bat uit Goes. Zoals altijd bij hoekschoppen was aanvoerder Joris Rademakers voorin te vinden en deze keer kreeg hij de kans om zijn afscheid op te sieren met een doelpunt. Hij had de bal bij de eerste paal voor het inkoppen, maar kon naar eigen zeggen net niet bij de bal. Hoe mooi zou dat geweest zijn !

Na een klein kwartier omzeilde Wesley Dieleman de buitenspelval en mocht alleen op de Hellevoetsluis doelman afstevenen. Hij wist de doelman echter niet te passeren. Er kwamen dus voldoende kansen op de gelijkmaker, maar het kwartje viel net niet de juiste kant op.

Na het toepassen van een dubbele wissel in de 60e minuut (Jorin Missu en Marc de Haas er uit voor Marc Verwei en Maikel Krans) verruimden de bezoekers de marge weer tot twee doelpunten, ondanks het veldoverwicht van onze groen-witten in de 2e helft. De eveneens afscheid nemende David Pieters schoot van afstand zijn ploeg naar een 2-4 voorsprong. Deze voorsprong gaf Hellevoetsluis niet meer uit handen. Michiel Leyte had nog iets aan de stand kunnen veranderen. Na goed storend werk veroverde hij de bal, maar kon oog in oog met doelman Hoornweg niet afronden.

In de 88e minuut was het dan zo ver. Scheidsrechter Jo-Annes de Bat onderbrak het spel en toonde Joris Rademakers de rode kaart. Een symbolische rode kaart wel te verstaan, al waren er meerdere toeschouwers die zich afvroegen of  de aanvoerder iets had gezegd tegen de scheidsrechter. Met een staande ovatie mocht Joris het veld verlaten, einde carrière ! 
Aan de stand veranderde niets meer en dus was het stuivertje wisselen op de ranglijst, Hellevoetsluis wipt over onze groen-witten heen. Uiteindelijk is het een 8e plaats geworden voor onze groen-witten. Een knappe prestatie van Hubert van den Hemel met zijn mannen na alles wat er dit seizoen is gebeurd in onze vereniging.

MZC ’11 is door een 4-0 overwinning op Klundert uiteindelijk toch kampioen geworden, waarmee we hen van harte feliciteren. FC Axel, SSV ’65 en FC Dauwendaele hebben een periodetitel op zak en spelen nacompetitie voor promotie. Oostkapelle en GPC Vlissingen zijn veroordeeld tot het spelen van nacompetitie voor behoud in de 2e klasse en de Brabantse  ploegen Zwaluwe en VVC ’68 doen een stapje terug.