Beter laat dan nooit: wegens vakantie verschijnt dit verslagje ietsje later op de site dan de bedoeling.
Op 1 september 2007 was er de start van de competitie. Een verre reis naar Scharendijke (ZSC) stond voor de dames op het programma. s Ochtends werd er helaas nog door een paar zieken afgebeld en Rob en Kees moesten zodoende wat wijzigen aanbrengen in de opstelling. De verdediging zag er totaal anders uit dan anders. De wedstrijd werd moeizaam, de zon brak door het werd wat warm en de tegenstandsters waren redelijk stevig en gaven niet mee. Aan het einde moesten noodgedwongen met 10 dames verder. Er vielen 3 geblesseerden uit en we hadden maar 2 reserves op de bank. Uiteindelijk werd de wedstrijd verloren met 4-1.
Na een aantal ziekmeldingen (Patricia en Joyce) moesten beide heren coaches even de hersens laten kraken en de opstelling aanpassen. Jo kwam op de voorstoppersplaats te staan, Jaqueline links back (waar ze prima haar vrouwtje stond) en Tanja begon als rechtsback. Linda opnieuw in de voorhoede, waar ze haar draai al heeft gevonden in de vorige partijen. De rest was redelijk hetzelfde als anders.
De eerste helft ging aardig, we probeerden het samenspel zo goed mogelijk te laten verlopen, maar onze tegenstandsters waren wat harder dan ons en hier en daar werd er een duelletje verloren. Dat nam niet weg dat we zeer lang de nul konden houden en dat we zeker zelf ook niet ongevaarlijk uit de hoek konden komen. Helaas door een ongelukkige richtingsverandering van de bal (Moniek kwam goed uit maar de bal stuiterde heel gek de andere kant op) kwam ZCS op voorsprong. Jammer, maar hier konden we niet zoveel aan doen. Linda nam hier geen genoegen mee en met een echte beauty scoorde ze de 1-1. Wiehoew!!! Ze begint al een echte spits te worden.
Helaas werd het voor rust nog 2-1 voor ZSC.
Met de bedoeling wat feller uit de rust te komen gingen we het veld op. Echter ging de 2de helft anders dan verwacht. ZSC wist nog 2 keer te scoren, Marion probeerde met haar hoofd een schot op doel te stoppen en moest hierdoor met een flinke kater het veld verlaten. Even later was het de beurt aan Ester om geblesseerd op te geven. Voor de laatste minuten nam Mandy, de allrounder, haar plekje even over en zo wisten we de wedstrijd uit te spelen. Ook een aantal alles of niets pogingen naar voren toe strandden op niets, jammer, maar er komen nog zat wedstrijden om punten te verzamelen!
