Gesprek met Rinus Z (deel 2)

Rinus kan samen met z’n spelers terug kijken op een leuke zaterdagmiddag. Of de overwinning op termijn bij de spelers nog als een hoogtepunt in het geheugen gegrift zal staan is natuurlijk de vraag. Wie weet staan we aan de vooravond van nog veel mooiere momenten.

Wat was voor Rinus een hoogtepunt in zijn carrière als actief voetballer?

(lange stilte..)
De mooiste wedstrijd ik met nog altijd kan herinneren is Hoek-Zaamslag. We stonden met 3-0 achter en toen is het toch nog 3-3 geworden. Dat was een mooie tijd. Ik heb natuurlijk helemaal de opgang mee gemaakt van van Zaamslag van 2de klas afdeling naar de top derde klas waarin we net geen kampioen geworden zijn. Een mooi seizoen. We schakelden Kozakken boys uitgeschakeld voor de beker. Die speelden toen hoogste klas. Het was een prachtige tijd met mooie voetballers als Kees Kempe bijvoorbeeld.

Hoe komt het eigenlijk dat het zolang geduurd heeft voor je trainer werd op Zaamslag?

Ja, omdat ik dacht dat dat nooit zou gaan. Ik heb ook altijd gezegd dat ik het nooit zou doen. Toen Mark de Kunder destijds z’n afscheid aankondigde heb ik er wel over nagedacht, maar ik werd toen niet gevraagd. In het verleden wel eens gevraagd door de huidige erevoorzitter, maar ja het kwam ook niet altijd uit. Als je net bij een andere club zit en je hebt het er naar je zin, dan ga je ook gelijk niet weg. En nu was dat anders. Ik had het bij Veere wel naar m’n zin, maar niet super naar m’n zin. Ik ben op allerlei gebied altijd nogal eisend naar een club toe. Als men dan de afspraken niet nakomt, dan heb je er geen goed gevoel meer bij. Ik heb toen in november al gezegd dat ik niet bij Veere ging blijven. En toen kwam Zaamslag. Ik was het eigenlijk niet van plan, maar we hadden een heel leuk gesprek. We hebben met onder andere Reham erbij 6 uur zitten praten. Het was ’s nachts twee uur geloof ik dat we stopten. Ik heb voor mezelf gezegd dat ik niet zo lang meer ga trainen en het was natuurlijk wel een mooi moment om toch nog een keer Zaamslag te doen. Ik ben natuurlijk vanaf m’n 10de jaar lid van Zaamslag en ik heb er, uitgezonderd de jaren dat ze er geen A’s hadden, tot m’n 28 ste gevoetbald. Zaamslag is natuurlijk toch wel altijd mijn club gebleven. Hoe je het ook draait of keert, maar ja je bent als trainer een reiziger. Dan heb je geen echte clubliefde meer.

Ben je nu op het eind van de reis gekomen. Is het je bedoeling het hier af te bouwen?

Nou, (geïrriteerd) …. Afbouwen?…. maar ik denk wel dat m’n laatste etappe is dat wel. Als trainer dan toch.

En dat mag nog een lange etappe worden?

Dat zou een lange etappe mogen worden ja.

En wat is lang? Je bent een keer 5 jaar bij een club gebleven.

Ja, maar vijf jaar is wel erg lang hoor. Ik weet het niet. Dat ligt aan de groep en aan de club. Ik heb er tot nu toe een heel goed gevoel bij. Het is prettig vanwege de weinige reistijd, maar op langere termijn kan je het natuurlijk nooit zeggen.

Het voelde wel als thuiskomen?

Volmondig|: ja ja, dat voelde ik al op het moment dat ik ja gezegd had. Toen de trainingen een paar weken bezig waren zei ik het ook tegen mezelf. Ik ben echt weer thuis. En ik voel me natuurlijk ook best nog wel een Zaamslagenaar. Ik merk het ook op straat. De mensen zeggen weer meer goedendag tegen me. Dat merk je goed.

In theorie heb je nu wel wat meer tijd over voor ‘thuis’. Valt dat mee of tegen??

Eh (lachend en de vraag omdraaiend) Of ik nu meer tijd heb? Of dat een theorie is.? ....Ik ben thuis denk ik qua tijd net zoveel we. Ik blijf nu wat gemakkelijker plakken. Op de donderdag is het gewoon gezellig en voorheen moest ik met de auto. Dan was het half twaalf dat ik nog uit Veere kwam gereden. Dan was ik ook maar om half 1 thuis. Nu ben ik ook meestal maar om, …. laat ons zeggen, … om een uur of 1 thuis. En naar de training toe ging ik doordeweeks ik altijd weg rond 17.50 uur. Dat is nu om 18.15. Gevoelsmatig heb ik natuurlijk wat meer tijd. Ik ben wat eerder op het voetbalveld. Ik kan eens een bakje koffie drinken als de jongens binnen komen. Anders was ik wat later, dan moest ik mezelf wat haasten om alles gereed te zetten. Daar heb ik nu alle tijd voor. En ik loop natuurlijk net als op zaterdagmorgen ook eens gemakkelijker over het voetbalveld. Dat vind ik ook wel leuk.

In de voorbereiding heb je veel jongen een kans gegeven. Daar waren ook jongens bij waarbij al op voorhand vraagtekens gezet konden worden. Was het niet verstandiger geweest om al gelijk met een kleinere basis aan de slag te gaan, zodat die bij aanvang van de competitie al wat beter op elkaar ingespeeld zouden kunnen zijn?

Nee, ik heb dat bewust niet gedaan nu ik de eerste keer trainer ben bij deze club. Ik vind niet dat spelers aan het eind van het seizoen moeten zeggen dat ik ze niet de gelegenheid heb gegeven om te laten zien wat ze konden. Ik denk dat spelers met wat mindere kwaliteiten nog wel meer kansen hebben gehad dan betere spelers. Dat gebeurde bewust. Op een gegeven moment zie je op de training wel of iemand goed is of niet. Als iemand goed is hoeft hij zichzelf nog niet direct zo in wedstrijden te gaan bewijzen. Dan ben je er toch wel van overtuigd.

Enkele nieuwe spelers die zich niet hoefden te bewijzen en enkele vaste waarden die dat niet meer hoefden. Was misschien toch wel lekker geweest als die al wat aan elkaar hadden kunnen wennen.

Ja, dat is het nadeel ervan. Andersom is het ook wel zo dat ze op het juiste moment toch wel goed samen speelden. Dat zag je wel tegen Arnemuiden. Toen speelden ze gelijk geweldig goed. Dus kan je niet zeggen dat het eraan lag dat de spelers nog niet aan elkaar gewend waren, want dan speel te natuurlijk geen 75 minuten heel goed.

Tegen Veere (voor de beker) was het natuurlijk heel andere koek.

Dat was in vele opzichten een hele andere wedstrijd. Kijk die mannen waren tegen hun voormalige trainer natuurlijk extra gemotiveerd en ik denk dat er bij ons in de basis vergeleken bij de week daarop maar vier dezelfde spelers stonden. Dat was de laatste kans voor een aantal spelers om nog te laten zien wat ze konden. Van een ander aantal die er niet in stonden was ik al overtuigd dat die gewoon in het eerste thuis horen.

Het was natuurlijk ook niet voor de competitie. Je moet ook wel eens durven verliezen. Daar trek je altijd lering uit en soms strooi je er tegenstanders zand mee in de ogen.

Wordt vervolgd(NG).