De voetbalavonturen van Romano Ruijtenburg.

Romano zit sinds z’n 6^de jaar op voetbal. Dat doet hij graag en hij er doet dan ook altijd enorm z’n best. Hij schijnt het bovendien heel aardig te kunnen. Leergierig als hij is volgt hij naast de trainingen op Zaamslag ook nog voetballes op de voetbalschool van Dennis en Gerard de Nooijer. Die gunden Romano een kans op landelijk niveau. In de herfstvakantie mocht hij namelijk met enkele streekgenootjes in een door Dennis en Gerard samen gesteld team  z’n voetbalkunstjes tonen tijdens een toernooi op het complex van Sparta. De club waar de tweeling begon aan hun geweldige profcarrière.

Romano speelde er met z’n team tegen KV Mechelen (met 1-0 van verloren), PSV (met 1-0 van gewonnen), Sparta (0-0) en NE.C. (ook 0-0). Verder liepen er elftalletjes van F.C. den Bosch, F.C. Roossendaal en A.D.O. den Haag. Op het toernooi speelde het efltal van Romano uiteindelijk om de 3^de en 4^de plaats. Die wedstrijd wonnen ze.

Een fantastische ervaring dus waarop niet alleen de vader en moeder van Romano apetrots zijn. Ook de hoge bazen bij het Zaamslagse voetbal lopen er behoorlijk van te glunderen. Of ik er niet eens een klein stukje over wilde schrijven? Natuurlijk wilde ik dat.

Op het afgesproken tijdstip stond Romano (sneller als op het veld?) gelijk bij de voordeur om die voor mij te openen. Ik kreeg echter amper de kans om mezelf voor te stellen, want zo mogelijk nog sneller was hij alweer verdwenen.  Het hoofdstuk ‘hoe om te gaan met de pers’ is blijkbaar nog niet behandeld. Op goed geluk ben ik aan het eind van de gang maar op het geluid van de TV afgegaan.

Zo Romano; Daar had je dus vast wel veel zin in?

En… nog bijzondere dingen meegemaakt?

“Ja… ik moest een penalty nemen. Dat wilde ik eigenlijk niet, maar gelukkig ging hij erin”

Vragen wat Romano later wil worden is zoiets als een open deur in trappen. Natuurlijk droomt hij net als al z’n leeftijdgenoten die op voetbal zitten van een carrière als profvoetballer. En wie is er dan wel z’n grote voorbeeld? “Dat is Ronaldinio”  Nog een favoriete club ook misschien? “Dat is Ajax”.

En heeft hij al een handtekening. Natuurlijk heeft hij die. Het zou zomaar kunnen dat ik de eerste fan ben waarvoor hij er een neergekrabbeld heeft.. Wat hij niet weet is dat ik hem de handtekening onder aan een blanco vel heb laten plaatsen. ‘Voor akkoord’ heb ik er al bij geschreven. Maar akkoord met wat? Daar wacht ik nog even mee. Over zo ongeveer 15 jaar, een stapeltje vrijkaarten voor een belangrijke wedstrijd van Ajax, of (nog mooier) een wedstrijd van het Nederlands Elftal. Met Romano in de basis natuurlijk. Dat zou nog eens mooi zijn. En…. oh ja, die kaarten; dat is dan natuurlijk (inclusief bussen) wel voor heel de V.V.Zaamslag.(NG)

Tenslotte  nog enkele foto's van dat mooie avontuur: