Als het afwerken nu nog eens lukt .
17 november 2007 Zaamslag SVD 3-0
Oh Mandy well,
you came and you gave without taking,
and you scored them today!
Oh, Mandy well,
3 goals and SVD started shaking,
and we needed you today. Oh, Mandy!
o.a. Westlife (tekst ietsje aangepast)
Vandaag SVD als tegenstandster. Een oude bekende met nog steeds veel dezelfde gezichten, al stonden ze wel een keer (in de eerste helft dan toch) op andere posities in het veld, behalve Robocop, die stond op haar vaste plek.
Het was een wedstrijd met een verrassend begin. Na 20 seconden stonden we al met 1-0 voor. En Milou, geef maar toe, je liep de keepster omver. Daarna probeerden we ons spelletje te spelen, dat aardig lukte. Echter één ding lukte niet en dat was het maken van doelpunten. Niet dat we geen kansen kregen, integendeel, kansen volop. Mandy speelde de keepster voorbij, maar gleed uit, zodat ze de bal net niet hard genoeg meer kon raken en een SVD’er de bal nog voor de lijn kon wegwerken. Karin schoot keer op keer op de keepster, Milou kreeg de bal vandaag ook niet in het net en Linda had nog te veel alcohol in haar bloed. Al deze gemiste kansen zorgde ervoor dat aan het einde van de eerste helft er wat paniek toesloeg in de verdediging toen SVD een paar keer goed eruit wist te komen. Maar de Zaamslagse verdediging, zou de Zaamslagse verdediging niet zijn om deze aanvallen, met wat kleine foutjes nagelaten, te stoppen. Zelfs Sil kwam een keer ver uit de 16 meter, maar dit was wel nuttig. Alleen terug is weer zo’n eind ??!
Met 1-0 gingen we de rust in, waar het verbazingwekkend stil was.
Na de rust met wat vers bloed in het veld gingen de dames er weer tegenaan om de score proberen omhoog te halen. We kregen een fantastische show van de keepster die, al zou je het niet zeggen, toch vrij breekbaar bleek te zijn, of misschien toch niet. Fleur, nog even een tip, als ze al ligt kan ze niet nog eens neergaan. De keepster dook naar de bal, maar had deze niet klem vast, waarop onze jongste speelster dacht de bal even in de goal te rammen, maar helaas voor ons daar lag iets voor. Mandy herhaalde dit later ook nog eens.
In deze tweede helft gingen er ook weer veel kansen verloren. Na ongeveer een half uur spelen wist Mandy dan eindelijk de score op 2-0 te brengen. SVD was het er niet mee eens en probeerde terug te slaan. De verdediging kwam iets meer onder druk te staan. Daarentegen probeerde Karin het nog eens voor open goal, maar gleed ook uit en kon niet meer bij de bal. Met nog een paar minuten op de klok kwam Jo weer in het veld om de verdediging een handje te helpen. Aangezien deze geen hulp nodig hadden, hadden we dus nu een vrije man zonder hijgende tegenstandster in haar nek. Tanja maakte hier goed gebruik van tijdens een ingooi. Via Jo kwam de bal bij Milou, dan bij Mandy en die maakte er gelijk maar 3-0 van. Er was even twijfel, want in eerste instantie wilde de scheids een achterbal geven, maar bedacht zich en zo eindigde het spel in 3-0.
De muziek kon weer aan in de kleedkamer en het was nog lang gezellig die middag ….zelfs Marriët kwam nog even langs om naar haar ploegie te kijken. Gezellie !!