Dieleman mikt op achttien doelpunten

De verdediging van Arnemuiden had zaterdag handen vol werk aan de aanvaller, van wie met zijn typische loop en individuele acties keer op keer dreiging uitging. Uiteindelijk slaagde de Walcherse defensie in haar missie. Peter Dieleman, die in de voorgaande zeven competitiewedstrijden doel trof, kwam niet tot scoren.
Desondanks had de doelgerichte aanvaller opnieuw veel indruk op zijn tegenstanders gemaakt. Dieleman (24) is sterk met zijn lichaam, wringt en wroet om een duel te winnen en drukt graag met links en rechts af. "Ik oog misschien wat traag, maar denk dat ik toch redelijk snel ben", weerlegt hij een veel gehoord vooroordeel. "Als we met onze selectie sprinten, zit ik volgens mij bij de snelste vijf, zes man. Lijkt het alsof mijn voeten niet van de grond komen als ik loop? Twaalf jaar geleden heb ik een kniepeesontsteking gehad. Misschien dat ik daar dat rare loopje aan overgehouden heb."

In de voorbereiding op het seizoen ervoer de leraar aan een basisschool in Terneuzen een Coopertest tijdens de eerste training als een kwelling. "Ik had van tevoren wel getraind, maar was net terug van twee weken vakantie in Italië. Daar was ik niet echt in de gelegenheid om te trainen. Ons huis lag op een berg, met anderhalve kilometer onverhard pad eromheen. Als je 's morgens uit je bed kwam, was het al 32 graden. Ik woog 98 kilogram toen ik me voor de eerste training meldde. Na die Coopertest hield ik mezelf voor dat de voorbereiding nog lang zou duren. Op dit moment weeg ik 86 kilogram. Ik ben minder gaan eten, heb sinds het begin van dit schooljaar vast werk en drink op school altijd water. Vanaf het moment dat het schooljaar begonnen is, is mijn gewicht snel omlaag gegaan. Die regelmaat is goed. Als je niet thuis zit, kun je niet eten. Ik eet nu bijvoorbeeld alleen in het weekend nog chips. Natuurlijk profiteer ik ervan. Ik kan het niveau waarop ik denk dat ik kan eindigen, beter benaderen. Ik hoop tenminste dat ik nog niet aan mijn top zit."

Dieleman presteerde in de voorbereiding tijdens een tweede Coopertest aanzienlijk beter. Toch kreeg de van Veere gekomen Tom Nieuwelink aanvankelijk de voorkeur. "Ik was het er niet mee eens", geeft hij toe. "Maar de trainer vond dat Tom voetballend beter was. Ik baalde natuurlijk als een stekker." Nadat Nieuwelink tegen VVC'68 geblesseerd was geraakt, greep de huidige topscorer van Zaamslag zijn kans. "In het begin gaf ik vooral veel assists. In de laatste wedstrijden ben ik vaak het eindstation. Het gaat goed met mezelf en de ploeg", stelt hij vast. "Thuis en op mijn werk gaat het lekker. Dat zie je in het veld terug. Ik heb er nu tien gemaakt en denk dat ik er een stuk of achttien moet kunnen maken. Dan zou ik een topseizoen hebben, want zoveel heb ik er nog nooit gemaakt."
Het moet uiteindelijk resulteren in een topklassering voor Zaamslag, dat alleen in de eerste competitiewedstrijd verloor (met 2-3 van Arnemuiden) en daarna al elf duels op rij ongeslagen bleef.

"Ik vind dat we goed voetballen", zegt hij. "Onze verdediging staat goed en we hebben centraal op het veld met Jordy Bakker en Alfaro Pentury spelers, die weinig balverlies lijden. Ik denk dat wij en Terneuzense Boys de belangrijkste kampioenskandidaten zijn. We zullen allebei weinig punten laten liggen. Ik hoor van veel tegenstanders dat wij de beste ploeg van onze klasse hebben. Maar de beste ploeg wordt niet altijd kampioen."

Peter Dieleman tussen zijn leerlingen op basisschool De Hille: Ik oog misschien wat traag, maar ik denk dat ik toch redelijk snel ben. foto Peter Nicolai