't vijfde: Kerstgedicht.
(De sint is vertrokken; De Piet is gebleven en is er even voor gaan zitten)
De vorst is deze dagen weer ingetreden.
Al kunnen we nu nog lang niet op de slede.
Het voetbal is nu even van de baan.
Wie weet trekken we onze schaatsen aan.
>
Ik dacht kom laat ik het eens proberen.
Een gedicht om in de winterstop op te teren.
Henk heeft mij laatst een compliment gegeven.
T’heeft mij echt geraakt….ja mag dat even.
>
Niet dat ik er op uit ben zoiets te ontvangen.
Waar toch velen soms naar zitten te verlangen.
In het begin van dat gedicht had ik nog niets in de gaten.
Maar op het eind heb ik dan ook een traan moeten laten.
>
Het doet me goed dat anderen ook zien wat je doet.
Zo af en toe een schouderklop dat doet een mens goed.
Als je een vrouw was kreeg je zo een zoen.
Het is een stimulans om het nog beter te doen.
>
Wat ik allemaal voor ons 5e elftal doet.
Vind ik vanzelfsprekend en loop er niet zomaar wat bij.
Bij Zaamslag is mijn voetbalcarrière nu voorgoed voorbij.
Er alleen al bij zijn doet mij veel goed.
>
Af en toe wat keepen, vlaggen, foto’s en wat schrijven wil ik blijven doen.
In die 25 jaar Zaamslag schoot ik toch 205 keer in het doel.
Je wordt ouder en het gaat allemaal langzaam voorbij.
Steeds terugkerende blessure’s en het in April Opa zijn.
>
Over enkele weken gaan we er gewoon weer lekker tegenaan.
Eerst nog de gezellige dagen, ja die komen er eerst nog aan.
In 2008 komt na dat éne vergaarde puntje wel de rest.
Ik wens voor iedereen van Zaamslag een leuke kerst.
>
Piet v Drongelen.