Een weekje eerder dan in de eerste planning hield de winterstop al op voor de Zaamslagse dames. Direct mochten wij aantreden tegen de nummer 1 van de competitie : IJzendijke (dit keer zonder piemels).
Voor de tegenstandsters waren we niet echt bang, maar de meesten hadden een beetje schrik dat de conditie nog niet op peil was. Dit laatste viel nog mee en wat de tegenstandster betreft, zij wonnen, maar dat hadden we niet echt anders verwacht. IJzendijke steekt met kop en schouders boven de andere ploegen uit en winnen doorgaans met dubbele cijfers. Ons doel was de uitslag toch zeker onder de 10 te houden en die missie is geslaagd! Met alle klungeldoelpunten weggelaten en onze gemiste kans op de paal meegerekend had het ook zo maar 5-3 kunnen wezen, maar helaas het werd 8-2.
Moeder natuur deed ons vandaag geen plezier. Tijdens het warmlopen werden we al van het veld geblazen en het begon ook nog eens lekker door te regenen. Gelukkig werd het droog toen de wedstrijd begon, maar de natte shirtjes maakte het toch wat frisjes (helaas voor de heren, met alle regenjasjes onder de shirten was het geen sexy Wet T shirt contest). Patricia en Karin hadden een vaste tegenstandster gekregen om te blokken en dit ging hen aardig af. Jo en Marjon waren iets meer verdedigender dan anders, zodat we goed tegengas konden geven tegen het opkomende IJzendijke. Echter na 10 minuten goed stand te hebben gehouden kreeg IJzendijke hun eerste kans. En met een ploeg als deze betekende dat ook gelijk het eerste tegendoelpunt. Maar Zaamslag kennende gingen we vol zelfvertrouwen verder en al snel kregen we de kans via Mandy om op gelijke hoogte te komen, maar zij strandde helaas op de keepster. IJzendijke bleef de meest aanvallende ploeg en er volgden nog 4 doelpunten in deze eerste helft, waaronder een aantal onnodige. Door de gladheid glipte één keer de bal tussen paal en Sil door en ook af en toe lieten we de tegenstandsters ietwat te gemakkelijk doorlopen. In de rust was het eigenlijk vrij relax. Het keepers-outfit werd geruild met Mariët die het ook wel tussen de palen wilde proberen. Lang geleden deed zij dit ook al enkel toen waren de regeltjes nog net ietsje anders wat later nog voor een beetje verwarring zou zorgen. Ook Ester was spontaan wat regels vergeten en dacht dat ze op handbal zat, al wist ze er toch op wonderbaarlijke wijze een corner uit te krijgen zonder al te veel commentaar. Verder ging het in de tweede helft een stukkie beter met de groen witten. Er was meer felheid en er werd goed geknokt in het veld. Ze lieten ons niet zo maar aan de kant zetten. De balans van deze helft was 3-2. Beide doelpunten, hoe kan het ook anders, werden door Mandy gemaakt. Marjon stond al aan de kant te juichen voor ons derde doelpunt, maar de paal stond in de weg. Ondanks het zeer vriendschappelijke spel van beide ploegen heeft men toch gedacht dat dit een risico wedstrijd was, want heel stiekem in een hoekje van het veld stond er een politie wagen opgesteld, wat hebben de mannen het toch weer druk…….
Eindelijk klonk daar het fluitsignaal en konden de meisjes lekker onder een warme douche gaan staan. Het was al met al toch geen onaardig begin van de tweede helft van de competitie. De derde plek hebben we nog steeds in handen.