Zaterdag 16 februari stond Heerjansdam 3 Zaamslag 2 op het programma. Vooraf wisten we dat deze ploeg te kloppen was, we hadden de thuiswedstrijd immers nipt met 9-1 gewonnen. Maar zaterdagochtend bleek alles toch niet zo rooskleurig te zijn als van te voren gedacht werd. Kippie was geblesseerd, Coen, Jean en Barry meldden zich zaterdagochtend nog ziek. Hierdoor vertrokken we met twaalf man richting de grote rivieren. Onderweg zat het ook al niet mee
Rond Antwerpen kwamen we in een file te staan omdat onze zuiderburen bedacht hadden dat de middenberm volgestort moest worden met houdsnippers. Hierdoor kwamen we om 13.50u aan. Toen we om 14.07,54,32u met de warming-up konden beginnen wisten we dat het zwaar zou worden. Er bleken ook nog wat houtsnippers op de ene kant van het veld te liggen... Weten we gelijk waar die Belgen ze vandaan gehaald hadden.

Nadat de warming-up(je), waarin de scheids de opa van Michael de Koeijer beweerde te kennen, voorbij was, konden we beginnen.
De wedstrijd begon niet erg sterk van Zaamslag 2 kant. Er werd veelvuldig balverlies geleden en passes kwamen vaak niet aan (ja, is ongeveer hetzelfde). De busreis zat duidelijk nog in de benen en in’t hoofd. Na ongeveer 10 minuten ontsnapte een voorhoedespeler van Heerjansdam 3 uit de rug van Gerben. Deze eerstgenoemde legde de bal voor, waarna de bal bij de tweede paal in het bijna lege doel geschoven kon worden; 0-1.
Na dit doelpunt ging de wedstrijd verder zoals ie al gegaan was. Er werd volop gestreden, aan inzet ontbrak het in ieder geval niet. Dit resulteerde wel in veel spelonderbrekingen en de nodige irritaties. Voor rust slaagde ’t Twidde er nog wel in om de gelijkmaker binnen te werken. Uit een corner van Mels, was het Jacco den Hamer die de bal tegen de touwen knikte; 1-1. Heerjansdam 3 kreeg nog wel een gigantische kans om de voorsprong weer te pakken, maar de rechtsvoor van de tegenstander slaagde erin om van zeven meter alleen voor de keeper de bal naast te schieten.
Na de rust was er hetzelfde spelbeeld. Veel inzet van beide kanten, waardoor de effectieve speeltijd bijzonder laag uitviel. Vooral rond de langharige spits van Heerjansdam 3 was veel tumult. De strijd speelde zich vooral op het middenveld af, waarbij ’t Twidde wel een optisch veldoverwicht had. Heerjansdam stond vooral onder druk en kwam er af en toe uit. Veel kansen leverde dit voor beide kanten niet op.
’t Twidde kreeg wel de grootste kansen in de tweede helft. Vooral Ad kan hierover meepraten, hij schoot alleen voor de keeper op diens voet. En de laatste vijf minuten kwamen we zelfs nog goed weg, toen Jacco Lucasse een doorgebroken speler neerhaalde. Waar iedereen rood verwachtte, gaf de scheidsrechter…alleen een vrije trap voor Heerjansdam. Deze werd goed genomen, maar de bal verdween via, de in de muur staande, Pieter net naast het doel. Niet lang na dit feit floot de arbiter af, waardoor het eerste puntverlies na de winterstop ook een feit was.
Het enige wat ons nog restte, was de biervoorraad in de bus wegwerken. Met maar 15 man hebben we daar wel een overwinning behaald. Er is geprobeerd om daar de eigen Raaijberg na te bootsen, omdat dit helaas niet door kon gaan.