Beter dan gedacht (dames)
Zaterdag 8 maart 2008 Tholense Boys - Zaamslag 0-7
Vandaag waren er maar 11 en een halve dame beschikbaar (waaronder Karin die na wat getape gewoon weer mee ging doen) en dat voorspelde een zware wedstrijd tegen Tholense Boys, die thuis toch meestal sterker opgesteld staan dan uit. Echter daar aangekomen bleek dat ook zij maar krap aan 11 dames op de been konden brengen, waarvan er later nog eentje weg zou vallen. Alle ruimte om spelen voor Zaamslag en met resultaat: 7 doelpunten, 0 tegendoelpunten, 3 wedstrijdpunten en nog steeds een derde plek in de ranglijst. Het was een leuke sportieve partij en af het toe leek het wel een gezellig theekransje tussen beide partijen.
De opstelling was iets aangepast, maar wel logisch dit keer. Ester was lekker een weekendje weg en Sophie nam haar plekje over, waardoor Jo weer eens links back kwam te staan. De ander speelsters stonden op hun vertrouwde plekkie.
Nadat de scheids z’n rollator aan de kant had gezet konden we van start. Al snel werd duidelijk dat de Tholense vlagger z’n verkeerde bril op had gezet en de buitenspellijn anders zag liggen dan de meeste van ons. Helaas voor ons werd er veel teruggefloten voor niets.
Wat gedacht werd een zware partij te worden viel eigenlijk wel mee. Ondanks onze 11 en een halve dame had Tholense Boys er maar 10 en een half. Na ongeveer 30 minuten verliet er al één kreupel het veld en hadden we nog maar 10 tegenstandsters over (alleen dit keer wisten ze dit zelf ook). De overgebleven dames speelden ook niet zo sterk als we van Tholense Boys verwacht hadden. Het duurde even, vele kansen gingen vooraf, die zoals vaker frusterend genoeg net naast, op de keepster of op een andere tegenspeelster belandde, maar uiteindelijk wist Mandy het eerste doelpunt op haar naam te zetten. Dat was een fijn gevoel. Ondanks dat er een vrije back bij ons was ontstaan moesten we toch opletten, want met Jessica (IN DE SPITS !!) van voren moesten we ook daar af en toe aan de bak. Maar echt gevaarlijk werden ze niet. [Goeie verdediging :-)]
Voor de rust wist Mandy de score nog op 0-2 te brengen.
Rust, eigenlijk wel relax, de thee leek net koffie en het duurde wat lang, dus gingen we maar alvast naar buiten in een zeer ontspannen en melige sfeer. Dit sloeg ook over op de tegenstandster. Zeker toen beide teams alweer klaar stonden en de scheids nog in geen velden of wegen te zien was. Toch moesten we de concentratie weer oppakken en dat lukte wel. Tholense Boys had een mannetje meer in de voorhoede gezet, dus het verhaal van een vrije back ging niet meer op, maar dan had men van voren en op het middenveld weer iets meer de ruimte aangezien ze nog steeds met z’n tienen waren. Na een mooie voorzet van Patricia wist Mandy met haar knie/bovenveen de bal zo over het keepstertje te spelen en het was 0-3. En even later opnieuw Mandy met de 0-4. Tanja riep nog : “Hattrick”, maar die had ze al een doelpuntje terug, ze was nu de tel al kwijt. We kwamen los en met leuk samenspel, al opgebouwd van het middenveld (Marjon, Nienke, Linda) naar de voorhoede (Fleur, Mandy, Carmen de B.) was het Karin die de bal het laatste raakte om de 0-5 op het scorebord te zetten. Na nog enige uitvallen van Tholense Boys en na een prachtige misser van Linda (geweldig schot, maar een klein beetje naast) was het opnieuw Karin die scoorde: 0-6. Mandy maakte er uiteindelijk 0-7 van. De partij eindigde met een poging van Fleur om nog een tegenspeelster minder te krijgen. Van dichtbij werd zij op de borst geraakt door een doelpoging van onze jongste en lag half groggy op het veld. De scheids besloot maar af te fluiten en de 3 punten zaten overtuigend in de “pocket” ! Na nog een frietje te hebben genuttigd in de kantine vertrokken we voldaan weer richting Zaamslag.